کارگردان سینما در جشنواره ونیز: از کودکی تان راه فراری ندارید

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - همشهری آنلاین: پل شریدر، فیلمساز ۷۹ ساله، در نشست خبری فیلم درباره علاقه همیشگی اش به موضوعاتی مانند گناه، رستگاری و عذاب وجدان گفت ریشه این دغدغه ها به دوران کودکی اش بازمی گردد. او که در خانواده ای هلندی و کالوینیست بزرگ شده و تمام دوران تحصیلش را در مدارس مسیحی و سپس مدرسه الهیات گذرانده است، معتقد است انسان از سال های نخست زندگی شکل می گیرد و نمی تواند به سادگی از آن تأثیرات فرار کند.

شریدر با اشاره به دیدگاه فروید گفت انسان در سال های ابتدایی زندگی «برنامه ریزی» می شود و همان الگوها را تا پایان عمر با خود حمل می کند. او توضیح داد: «مهم نیست چقدر دور یا با چه سرعتی فرار کنید؛ نمی توانید از کودکی تان فرار کنید.» به گفته او، مفاهیمی مانند تقدیر از پیش تعیین شده، گناه و تباهی انسان در کودکی اش ریشه دوانده اند و به همین دلیل نمی داند چگونه می تواند درباره گناه و رستگاری ننویسد.

«مبانی فلسفه» داستان جان جوریسن، استاد فلسفه، با بازی جک هیوستون را روایت می کند؛ مردی که زندگی منظم و کنترل شده ای دارد، اما گذشته ای پنهان و خطایی سنگین را با خود حمل می کند. بازگشت ناگهانی فردی که جوریسن در گذشته به او آسیب زده، او را وادار می کند با احساس گناه، میل، توجیه رفتارهای گذشته و امکان تغییر انسان روبه رو شود. این شخصیت نیز مانند بسیاری از قهرمانان آثار شریدر، مردی منزوی و درگیر با ذهن و گذشته خویش است. سوفیا بوتلا نقش بکا، شریک زندگی و همکار جوریسن، را بازی می کند و دنیل زواتو، بیل پولمن، دانا دلینی و چند بازیگر دیگر نیز در فیلم حضور دارند.

هیوستون درباره نقش خود گفت جوریسن برخلاف تصویر کلیشه ای یک شرور، هیولایی آشکار نیست؛ بلکه «آدمی معمولی» است که در برابر چشم دیگران زندگی می کند و با بخش هولناکی از گذشته اش دست وپنجه نرم می کند. او همچنین گفت اگر می توانست با فردی از گذشته گفت وگو کند، پدربزرگش، جان هیوستون، بازیگر و کارگردان برنده اسکار، را انتخاب می کرد. سوفیا بوتلا نیز گفت برای ایفای نقش بکا تلاش کرده قضاوت شخصی خود را پنهان کند تا مشخص نباشد این شخصیت تا چه اندازه روایت شریک زندگی اش را باور می کند یا حاضر است او را ببخشد. بیل پولمن در نشست خبری با اشاره به صراحت شریدر در انتخاب بازیگران، فضای جلسه را طنزآمیز کرد. او گفت کارگردان معمولاً به بازیگران یادآوری می کند که پیش از آن ها چه کسانی برای نقش پیشنهاد شده و کنار کشیده اند.

در نهایت، فیلم بار دیگر به پرسش محوری سینمای شریدر بازمی گردد: آیا انسان می تواند از گذشته و گناه خود عبور کند؟ پاسخ شریدر روشن است: هرقدر هم بدویم، از کودکی مان جلو نمی زنیم.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین