مارال فرجاد : فریماه فرجامی قشنگ ترین دختر دانشکده بود - عکس

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین به تقل از  ایسنا، مارال فرجاد  نوشت: «امتحانات خرداد ۷۲ که تموم شد، برای من و مونا تازه اصل کیف شروع شد؛ رفتن با بابا به تئاتر شهر.

اون سال ها تئاتر شهر واسه ما فقط سالن تئاتر نبود، کل راهروها و آسانسورش پاتوق بچگی هامون بود. من و مونا و بهادر ابراهیمی و رعنا پورعرب، چهارتایی تمام سوراخ سمبه های تئاتر شهر رو زیر پا می گذاشتیم. واسه همینه هنوزم که هنوزه وقتایی که پا می ذارم اونجا، قشنگ حس می کنم اومدم خونه ی پدریم.

اون زمان مثل الان نبود که سالن ها از شلوغی و ترافیک اجراها غلغله باشه. گروه ها ماه ها تمرین می کردند و ماه ها روی صحنه می موندند. یادش بخیر، گروه مجید جعفری چه جمع درخشانی بود؛ از بابا و خسرو شکیبایی و فریماه فرجامی گرفته تا ابوالفضل پورعرب، بهرام ابراهیمی، مصطفی طاری، کریم اکبری مبارکه و اکرم محمدی و... .

ما قبل تمرینِ "آن شب که تو رو زندانی بود"، با بابا و مونا اول می رفتیم دنبال فریماه عزیز که خونه شون نزدیکمون بود. همون زن نازنینی که بابا می گفت توی دانشکده هنرهای دراماتیک همه چی تمام ترین و زیباترین دختر بود.

فریماه فرجامی با اون همه درخشش توی "نرگس"، "مادر"، "پرده آخر" و "سرب"، سر تمرین و پشت صحنه بی نهایت فروتن، نجیب و پر از عشق بود».

این آدما اصالتشون اتفاقی نبود؛ همگی درس خوانده هنر بودن (بیشترشون یا فارغ التحصیل هنرهای دراماتیک بودن یا هنرهای زیبا)، باسواد بودن و روحشون با هنر عجین شده بود.

با اون همه اسم و رسم، خاکی بودن و تواضع از سر و پاشون می بارید. خدا رو هزار بار شکر می کنم که من و مونا توی همون سن و سال، با اینکه نقش کوتاهی داشتیم، ولی افتخار این رو داشتیم که کنار همین عزیزان روی صحنه بریم و ازشون درس بگیریم.

حالا بعضی وقتا آدم چیزایی از بعضی تازه کارا می بینه که دود از سرش بلند می شه! طرف با دو تا کار نیم بند، چنان قیافه ای می گیره که آدم با خودش می گه خدایا، منش هنرمند واقعی اونایی بود که ما بچگیمون می دیدیم یا این چیزی که الان داریم می بینیم؟

یاد اون روزا، نون و پنیر خوردنای بعد تمرین، خنده هامون و اون نگاه پر از مهر فریما فرجامی تا همیشه با منه.»

فریما فرجامی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، از جمله هنرمندانی بود که در آثار ماندگاری همچون «نرگس»، «مادر»، «پرده آخر» و «سرب» ایفای نقش کرد و سال ها در گروه تئاتری مجید جعفری فعالیت داشت.

فریماه فرجامی در تیر ماه ۱۴۰۲ درگذشت.