الگوی مسئولان اقتصادی دولت جنگ 8 ساله باشد

به گزارش سرویس اقتصادی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - خبرآنلاین جنگی که از پی حمله تجاوزکارانه ایالات متحده و اسراییل از ۹ اسفند آغاز شد به جنگی دامن زده که پس از ۵ ماه هنوز دامن منطقه و حتی اقتصاد جهان را رها نکرده است. واشنگتن با این تصور که با یک حمله ناگهانی خواهد توانست نظام سیاسی را به خدمت خود در آورد، به تهران حمله کرد ولی در دستیابی به اهداف خود شکست خورد و این امر به طولانی تر شدن جنگ انجامید.

جنگ تنها بخش نظامی و دفاعی یک کشور را درگیر نمی کند و تمام ابعاد یک زندگی اجتماعی را دگرگون می کند. اقتصاد هم از این قاعده مستثنی نیست و همزمان با بسته شدن تنگه هرمز که اقتصاد جهانی را دچار چالش کرد، سیاستگذاری در ایران هم می تواند بر روند جنگ و کمبود منابع غلبه کند یا با اقدامات اشتباه زمینه تشدید مشکلات را فراهم آورد.

حسین راغفر با اشاره به عملکرد دولت جنگ به خبرآنلاین گفت: آن دولت نقشی پررنگ در اقتصاد و تولید داشت و ابایی از آن داشت که وقتی منافع مردم یا تولید به میان می آید، وارد عمل شود. ما آن زمان با سهمیه بندی جدی کالاها موجه بودیم که محصول یک نظام به نسبت دقیق و کارآمد بود. دولت وقت، با این اقدامات به مردم این اطمینان را داد که کسی در ایران در حال جنگ در دسترسی به نیازهای اساسی یا سلامت خود دچار محرومیت نمی شود و خدماتی دیگر چون آموزش یا  بهداشت هم به شکل رایگان در دسترس عموم قرار می گرفت.

او ادامه داد: دولت در آن زمان برای تامین نیاز مسکن، با اعطای زمین ارزان قیمت یا مصالح با قیمت مصوب دولتی، زمینه صاحب خانه شدن بسیاری از مردم را فراهم کرد. درواقع دولتی که با یک جنگ ۸ ساله دست و پنجه نرم می کرد موفق شد آموزش، سلامت و بهداشت را رایگان کند و همزمان بخش بزرگی از جامعه را صاحب خانه کند. در آن زمان دولت اراده و دغدغه این اقدامات را داشت اما امروز متاسفانه چنین رویکردی مشاهده نمی شود.

عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا با بیان این که در زمان جنگ هم برخی کالاها سهمیه بندی شده بودند، گفت: وقتی کمبود هست باید سهمیه بندی در دستور قرار بگیرد، نه گران سازی. در آن زمان زیرساخت ها محدودتر بود و فناوری هم این قدر پیشرفت نکرده بود و امروز با پیشرفت هایی که صورت گرفته، بدون شکل گرفتن «صف های طولانی» می توان تخصیص بهتری انجام داد. هدف از این اقدامات این است که مردم احساس کنند حتی در شرایط جنگی نابرابر هم دولت و حاکمیت به نیازهای اولیه و اساسی آنها بی توجه نیستند. شکل گیری این احساس به افزایش توان دفاعی و انسجام عمومی منجر خواهد شد.

از نظر راغفر جنگ و تجاوز خارجی می تواند به رشد انسجام اجتماعی بیانجامد، به شرطی که سیاستگذار از این سرمایه بی بدیل بهره جوید و در سیاستگذاری به حفظ و تقویت آن کمک کند، نه این که طوری وانمود کند که شرایط کشور نرمال است.

متن کامل گفتگو را از این جا می توانید بخوانید.