رزیدنتی یا شیفت بی پایان؟ - 100 ساعت کار در هفته و 12 کشیک در ماه

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - الهه جعفرزاده: سال هاست رزیدنتی پزشکی به عنوان یکی از دشوارترین دوره های آموزشی شناخته می شود، اما روایت های دستیاران تخصصی نشان می دهد آنچه در عمل جریان دارد، گاه از یک دوره آموزشی فراتر رفته و به سبک زندگی تمام وقت تبدیل شده است.

دکتر حسن علیمرادی، رزیدنت سال اول بیهوشی، در گفت وگو با خبرآنلاین تصویری از روزمرگی رزیدنت ها ارائه می کند که محور آن نه آموزش، بلکه ساعت های طولانی کار است.

او می گوید: «حداقل ساعت کار یک دستیار تخصصی در هفته حدود ۱۰۰ ساعت است.» به گفته او، رزیدنت ها به طور متوسط ماهانه ۱۲ کشیک دارند و هر کشیک ممکن است بیش از ۳۵ ساعت ادامه پیدا کند؛ یعنی از صبح یک روز تا عصر روز بعد.

در چنین شرایطی، استراحت نیز به کالایی کمیاب تبدیل می شود. علیمرادی توضیح می دهد: «اگر اوضاع خوب باشد شاید دو یا سه ساعت بتوانیم استراحت کنیم، اما خیلی وقت ها همین مقدار هم نصیبمان نمی شود.»

متن کامل این گزارش را با عنوان «رزیدنتی؛ میان آموزش، فرسودگی و دغدغه معاش/ ۲۶ میلیون تومان حقوق در ازای ۴۰۰ ساعت کار در ماه؟/ «از ۴۰ پزشک عمومی، فقط ۳ نفر رزیدنت شدند»» در خبرآنلاین بخوانید.

نتیجه این وضعیت، محدود شدن زندگی به چرخه ای از کار و خواب است. او می گوید بخش عمده روزهای غیرکشیک صرف جبران کم خوابی و انجام کارهای ضروری زندگی می شود و عملاً فرصتی برای تفریح، ورزش یا رسیدگی به امور شخصی باقی نمی ماند.

این روایت، تصویری از چالشی فراتر از خستگی روزمره ارائه می دهد؛ چالشی که به گفته رزیدنت ها می تواند بر کیفیت آموزش، سلامت جسمی و روانی پزشکان جوان و حتی کیفیت ارائه خدمات درمانی اثر بگذارد. در واقع، مسئله اصلی تنها تعداد ساعات کار نیست؛ بلکه تداوم این حجم از کار در ماه ها و سال های متوالی است که بسیاری از دستیاران تخصصی از آن به عنوان یکی از سخت ترین بخش های مسیر پزشک شدن یاد می کنند.