استعفای پرستاران زیر فشار حقوق 28 میلیونی؛ 70 هزار پرستار خانه نشین هستند - مردم خدمات پرستاری مناسب نمی گیرند و خسارت ها تا حد مرگ پیش می رود

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - مظاهر گودرزی: مشکلات معیشتی پرستاران محصول امروز و دیروز نیست، سال هاست که این گروه از کادر درمان گرفتار حقوق و مزایای کم اما شیفت های کاری طولانی هستند، هرازگاهی هم ماجرای مهاجرت آن ها که سر زبان ها می افتد مدتی به کانون توجه ها برمی گردند و تعدادی مسئول از وزارت بهداشت یا دولت درخصوص رفع مشکلات این گروه وعده می دهند، اما حاصل این وعده ها تقریباً هیچ است، نه درآمدی زیاد می شود نه حق و حقوق به دستشان می رسد، طوری که خیلی از فارغ التحصیلان این رشته تصمیم می گیرند اصلاً پرستاری نکنند، به گفته دبیرکل خانه پرستار همین حالا «۷۰ هزار پرستار خانه نشین هستند» و «آگاهی استخدام دانشگاه ها برای جذب پرستار تکمیل نمی شود.»

این درحالی ست که برخی از پرستاران شاغل هم به دلیل همین مشکلات کار خود را ترک می کنند، درهمین چند روز گذشته تعدادی از پرستارها بعد از استعفا ویدیوهایی از خود در فضای مجازی منتشر کردند، آن ها اعلام می کنند به دلیل درآمدهای کم و البته ساعت های کاری زیاد دیگر نتوانسته اند به شغلی که علاقه دارند ادامه دهند. دبیرکل خانه پرستار در واکنش به استعفای پرستاران می گوید: « پرستاران نیروی خط مقدم هستند. اگر یک وزیر یا معاون وزیر استعفا بدهد و برود، هیچ اتفاقی در سیستم نمی افتد، اما وقتی پرستاران استعفا می دهند یعنی مردم دارند از دست می روند و خسارت های جبران ناپذیر به امنیت سلامت مردم وارد می شود.»

بخش های مهم:

• مسیرهای طی شده برای احقاق حقوق پرستاران بی ثمر بوده، راهی که مدیران پیش پای پرستاران گذاشته اند خروج از حرفه است.
• پرستار به این نتیجه رسیده که اگر با حقوق ۲۵ میلیون تومان در خانه بنشیند، استهلاکش کمتر و مقرون به صرفه تر است.
• میانگین متوسط حقوق پرستاران حدود ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان می شود که با دلار امروز، این حقوق عملاً ۱۰۰ دلار است.
• مردم در بیمارستان خدمات پرستاری مناسب دریافت نمی کنند، خسارت می بینند و این خسارت ها تا حد مرگ ومیر و آسیب های جبران ناپذیر پیش می رود.

محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار

همه راه های منطقی امتحان شد اما فایده نداشت

محمدشریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار با اشاره به بی ثمر بودن مسیرهای طی شده برای احقاق حقوق پرستاران، می گوید: «پرستاران تمام راه های ممکن منطقی، حقوقی، صنفی و هر نوع مسیر اعتراضی یا انتقادی را برای رسیدن به خواسته هایشان طی کرده اند، حتی مجلس نیز قانونی تصویب کرد، اما متأسفانه نحوه حکمرانی نظام سلامت هیچ توجهی به مسائل و مطالبات جامعه پرستاری نداشته است. پرستاران مکاتبه کردند، مذاکره کردند و حتی دو سال پیش دست به اعتصاب زدند. با این حال، آقایانی که به هر صورت در حال مدیریت و رهبری نظام سلامت هستند، هیچ توجهی به مسائل پرستاری کشور نداشته اند.»

خروج از حرفه؛ تنها راه باقی مانده

به عقیده دبیرکل خانه پرستار، راهی که مدیران نظام سلامت پیش پای پرستاران گذاشته اند، «خروج از حرفه» است. او می گوید: «پرستار دیگر هیچ امیدی به آینده ندارد و باورش این است که آقایانی که در سیستم هستند، اراده و عزمی برای حل مسائل پرستاری ندارند. به همین دلیل راهی که پیش روی پرستار می افتد، استعفا و ترک شغل است. پرستار ما به این نتیجه رسیده که اگر با حقوق ۲۵ میلیون تومان در خانه بنشیند، استهلاکش کمتر و مقرون به صرفه تر است. آمدن به سر کار در فضای سخت بیمارستان، با آلودگی محیطی و انرژی های منفی، جایی که همه اش آه و ناله بیمار است، دیگر توجیه اقتصادی ندارد.»

او درباره وضعیت معیشتی پرستاران بیان می کند: «میانگین متوسط حقوق پرستاران حدود ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان می شود که با دلار امروز، این حقوق عملاً ۱۰۰ دلار است.»

مردم در بیمارستان خدمات پرستاری مناسب دریافت نمی کنند، خسارت می بینند و این خسارت ها تا حد مرگ ومیر و آسیب های جبران ناپذیر پیش می رود.

«تعارض منافع»؛ ریشه اصلی بی عدالتی

شریفی مقدم با انتقاد شدید از ساختار پرداخت ها آن را مصداق بارز بی عدالتی می داند: «آنچه از همه بدتر است، بحث بی عدالتی است. یک موقع در سیستم پول نیست و همه به نسبت هم کمتر می گیرند، اما در جایی که برخی گروه ها در سیستم دولتی میلیاردی می گیرند، این موضوع پذیرفتنی نیست. من تأکید می کنم که کارانه های آن ها میلیاردی است؛ علاوه بر اینکه از ده ها جای دیگر مثل بخش خصوصی، بخش دولتی و مطب داری درآمد دارند و حتی به اشکال مختلف زیرمیزی می گیرند. این ها باعث شده پرستار به این نتیجه برسد که این نحوه مدیریت، آغشته به بحث تعارض منافع است؛ یعنی گروهی که تصمیم گیر، سیاست گذار و قانون گذار است، در منصبی قرار می گیرد که تصمیمش منفعت ثانویه برای خودش به همراه دارد.»

فشار مضاعف بر کادر درمان و تبعات جسمی و روانی

شریفی مقدم با اشاره به شرایط کاری موجود، از «فشار خردکننده» بر پرستاران باقی مانده در سیستم بهداشت و درمان سخن می گوید: «تبعیض همه جانبه است؛ وقتی پرستاران جدید جذب نظام درمان نمی شوند، پرستاران فعلی مجبور به کار زیاد و شیفت های متوالی هستند. فشار نبود نیروی کافی بر دوش پرستاران است؛ پرستاری که باید از ۵ بیمار مراقبت کند، اکنون مجبور است مسئولیت ۲۰ تا ۳۰ بیمار را بر عهده بگیرد. این وضعیت استهلاک انسانی را به همراه دارد، این شکل کار باعث می شود خود پرستاران نیز آسیب ببینند و خیلی زود دچار فرسودگی شوند. مشکلات روانی و جسمی-عضلانی به شدت پرستاران را تهدید می کند و اغلب آن ها پس از بازنشستگی با انواع و اقسام دردها؛ از کمردرد و پادرد گرفته تا افسردگی های شدید مواجه اند.»

تکراری شدنِ مطالبات

دبیرکل خانه پرستار می گوید: «پرستاران به ما که مسئولین صنفی هستیم می گویند بس کنید این قدر تکرار کردیم که دیگر حرفی باقی نمانده است. مشکل اصلی اینجاست که مردم در بیمارستان خدمات پرستاری مناسب دریافت نمی کنند، خسارت می بینند و این خسارت ها تا حد مرگ ومیر و آسیب های جبران ناپذیر پیش می رود.»