خاطره بازی با شاعر شیرازی
به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - فاطمه عباسی: بیستم مهرماه، در تقویم رسمی روز بزرگداشت حافظ است؛ فرصتی برای فراتر رفتن از خوانش های مرسوم غزل و نگریستن به کالبد مکانی که قرن ها، بار این حافظه ادبی را به دوش کشیده است.
عکاسی در ایران از اواخر عصر قاجار، شاهدی خاموش بر دگردیسی مزار شمس الدین محمد بود. پیش از آنکه آندره گدار فرانسوی در میانه دهه۱۳۱۰خورشیدی نقشه آرامگاه کنونی را بر ویرانه های بنای پیشین استوار کند، حافظیه خاک آلودتر، بی پیرایه تر و به زندگی روزمره مردم شیراز نزدیک تر بود؛ چهارطاقی کوچک، نرده های چوبی، سنگ مزار عریان دوره زندیه زیر آفتاب تند فارس و زائرانی با عبا و کلاه های نمدی که تفأل زدن را با طمانینه ای دیگر تجربه می کردند.
تصاویر تاریخی پیش رو، بازخوانی تصویری همین مسیرند؛ از نخستین شیشه های عکاسان فرنگی و دوره گردان اواخر قاجار تا بنای یادبود مدرن در دوره پهلوی. در این گزارش تصویری، فریم هایی کمتر دیده شده از مزار حافظ در دهه های دور گردآوری شده است؛ قاب هایی تماشایی که حال وهوای حافظیه را پیش از رسیدن به شکل و شمایل امروزی اش پیش چشم می گذارند.
این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع : همشهری آنلاین













