63 صندوق زنانه در انتظار سهم کوچک شما

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - فاطمه عسکری نیا:گاهی سرمایه یک کسب وکار نه از وام بانکی و سرمایه گذار بزرگ، بلکه از پول هایی شکل می گیرد که چند زن هرماه کنار می گذارند. آنها بخشی از درآمدشان را پس انداز می کنند تا هنگام خرید مواداولیه یا تأمین هزینه های ضروری زندگی، به اندوخته خود دسترسی داشته باشند. اکنون صندوق های پس انداز زنان در سیستان وبلوچستان، زیر فشار افزایش هزینه های زندگی و کاهش قدرت خرید، به حمایت تازه ای نیاز دارند؛ حمایتی که با مشارکت مردم و حتی مبالغ کوچک فراهم می شود.

پویش «هر تومن بال تو و من» با همین هدف از سوی بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان راه اندازی شده است. این پویش می خواهد صندوق هایی را تقویت کند که زنان خودشان ساخته اند و برای تأمین بخشی از نیازهای زندگی و فعالیت های درآمدزایشان به آنها تکیه دارند.

سرمایه هایی که با هم جمع شدند

محمدجواد دُردکشان، مدیرعامل بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان در گفت وگو با همشهری، صندوق های پس انداز خرد را یکی از ابزارهای توانمندسازی زنان در مناطق کمتربرخوردار می داند. به گفته او، اعضای این صندوق ها طی سال ها یاد گرفته اند پس انداز کنند، درباره پرداخت وام تصمیم بگیرند و منابع مالی جمعی خود را مدیریت کنند.

اعضای هر صندوق با توافق یکدیگر مبلغی ماهانه پس انداز می کنند و سپس براساس اولویت های تعیین شده به یکدیگر وام می دهند. این وام ها گاهی برای خرید نخ و پارچه، تأمین مواداولیه سوزن دوزی و دیگر فعالیت های درآمدزا مصرف می شوند و در مواردی نیز بخشی از هزینه های ضروری درمان و زندگی خانواده را پوشش می دهند. صندوق ها فقط محل جمع آوری پول نیستند. آنها سازوکاری جمعی اند که به زنان امکان می دهند برای تأمین بخشی از نیازهایشان به سرمایه ای که خودشان ساخته اند تکیه کنند.

وقتی پس اندازها قدرت سابق را ندارند

افزایش هزینه های زندگی، توان مالی این صندوق ها را کاهش داده است. مبالغی که پیش تر برای خرید مواداولیه یا پرداخت هزینه های ضروری کافی بودند، اکنون ممکن است همان نیازها را پوشش ندهند. از سوی دیگر، بخشی از منابع صندوق باید برای پرداخت وام های بعدی باقی بماند. کاهش ارزش پول نیز قدرت وام دهی آنها را محدود کرده است.

دردکشان می گوید تجربه بنیاد در تقویت صندوق ها از مسیر نظام بانکی، آنها را به این نتیجه رسانده است که مشارکت مستقیم مردم می تواند منابع این گروه ها را افزایش دهد. این منابع در اختیار خود زنان قرار می گیرد و با تصمیم جمعی آنها مدیریت می شود.

۱۲۰۰ زن در ۶۳ صندوق

براساس آماری که مدیرعامل بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان اعلام می کند، حدود ۱۲۰۰زن در ۶۳صندوق پس انداز خرد و گروه خودیار فعالیت دارند. این گروه ها در ۲۸محله و روستای سیستان وبلوچستان شکل گرفته اند.

هدف پویش، افزایش منابع مالی صندوق ها متناسب با وضعیت و عملکرد آن هاست تا بتوانند وام های مؤثرتری به اعضا بدهند. به گفته دردکشان، میزان حمایت براساس شاخص هایی مانند شفافیت حساب وکتاب، وضعیت بازپرداخت وام ها و نحوه مدیریت منابع تعیین می شود.

او برای توضیح این سازوکار مثالی می زند: اگر صندوقی ۴۰میلیون تومان موجودی داشته باشد و عملکردش مطلوب ارزیابی شود، تزریق منابع جدید می تواند قدرت وام دهی آن را افزایش دهد. در این صورت، اعضا امکان تأمین نیازهای بزرگ تری را پیدا می کنند. کمک های جمع آوری شده قرار نیست فقط یک بار هزینه شوند. این منابع به سرمایه صندوق ها اضافه می شوند تا پرداخت وام های بیشتر و گردش دوباره پول میان اعضا امکان پذیر شود.

از پس انداز تا تولید و فروش

فعالیت زنان عضو این گروه ها به پس انداز و دریافت وام محدود نیست. بخشی از آنها در حوزه صنایع دستی، به ویژه سوزن دوزی و تولید محصولات پارچه ای، فعالیت می کنند و برای فروش محصولاتشان نیز مسیرهایی ایجاد کرده اند. دردکشان می گوید محصولات این گروه ها از طریق بازارهای مختلف، همکاری با برخی شرکت ها و فروشگاه ها و حضور در نمایشگاه ها به فروش می رسد. به گفته او، مجموع فروش محصولات این گروه ها در سال گذشته حدود ۵میلیارد تومان بوده است. این رقم از شکل گیری فعالیت های درآمدزا در کنار صندوق های پس انداز خبر می دهد.

به گفته دردکشان تقویت منابع مالی صندوق ها می تواند به تأمین مواداولیه و ادامه تولید زنان کمک کند. البته میزان بهره مندی اعضا به شرایط و نوع فعالیت هر گروه بستگی دارد.

قرار نیست به جای زنان کار کنیم

نکته مهم در این پویش نگاه آن به مشارکت اجتماعی است. قرار نیست گروهی بیرون از جامعه محلی به جای زنان تصمیم بگیرد یا حاصل تلاش آنها را به نام خود ثبت کند. هدف، تقویت سرمایه ای است که زنان طی سال ها ساخته و خودشان مدیریت کرده اند.

دردکشان با تأکید بر همین رویکرد می گوید: «ما قرار نیست به جای آنها کار کنیم. می خواهیم در شرایط دشوار اقتصادی، همراهشان باشیم و کمک کنیم این مسیر را ادامه بدهند.»

حفظ استقلال گروه ها و سپردن مدیریت منابع به خود زنان، از اصول مورد تأکید مدیرعامل بنیاد است. در این نگاه، مشارکت مردم جایگزین تلاش زنان نیست؛ بلکه از مسیری حمایت می کند که آنها پیش تر آغاز کرده اند.

به گفته دردکشان پویش «هر تومن بال تو و من» بر همین ایده تکیه دارد: برای تقویت یک صندوق همیشه به سرمایه ای بزرگ نیاز نیست. گاهی سهم های کوچک، وقتی کنار هم قرار می گیرند، قدرت مالی یک گروه را افزایش می دهند و به زنان بیشتری امکان می دهند برای ادامه کار و زندگی روی سرمایه جمعی خود حساب کنند.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین