زن کشی را به اختلافات خانوادگی تقلیل ندهید؛ سکوت درمورد زن کشی مصداق خشونت نهادی بر علیه زنان است

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - از ایلنا، سیمین کاظمی، پزشک و جامعه شناس در خصوص خشونت زن کشی در جامعه و سکوت مسئولان کشور گفت: سکوت درباره زن کشی مصداق خشونت نهادی علیه زنان است. واقعیت این است، قوانینی که در حال حاضر برای تنظیم روابط اجتماعی و خانواده، حقوق افراد و محافظت از شهروندان وجود دارد، نه تنها کارکرد ندارند، بلکه بعضاً آسیب زننده هم هستند. وقتی سیاست گذار و قانون گذار به مسئله خشونت علیه زنان توجه نمی کنند، این سکوت به خشونت علیه زنان دامن می زند.

وی افزود: تلطیف و تقلیل خشونت و قتل زنان به اختلافات خانوادگی و صورت بندی این مسئله به عنوان یک موضوع شخصی، بهانه ای شده است که خشونت بی اهمیت تلقی شود و مراجع و نهادهای مسئول، از جمله قوه مقننه، ضرورتی برای مداخله و حمایت از زنان احساس نکنند. این شیوه مواجهه، زنان را به شدت در برابر خشونت آسیب پذیر کرده است. هر از چند روز، ما اشکال شدیدتر و بی رحمانه تری از خشونت  مردسالارانه علیه زنان را در رسانه ها می بینیم، اما ظاهرا این موارد به عنوان پرونده هایی عادی در حوزه عمومی بایگانی می شوند.

این جامعه شناس با بیان اینکه هیچ یک از مسئولان، حتی مسئولان زن، واکنشی به این اخبار نشان نداده اند و با قتل و خشونت علیه زنان به عنوان مسئله ای عادی و گریزناپذیر برخورد می کنند، اظهار داشت: مردی سر زنش را گوش تا گوش می بُرد و در شهر می چرخاند، آن یکی دخترش را در انظار عمومی، در جوی کنار خیابان، می کشد، یکی دیگر خواهرش را مثله می کند و هر روز از صورت های خشن تری از خشونت پرده برداری می شود، اما همچنان به این پرونده ها مهر اختلافات خانوادگی می زنند. خشونت یک مسئله اجتماعی است و حداقل کاری که حکومت در دفاع از زنان می تواند انجام دهد، تصویب قوانین بازدارنده است، اما این کار به دلایل مختلف به نتیجه نرسیده است.

کاظمی با تأکید بر اینکه قوانین فعلی نه تنها برای محافظت از زنان بازدارنده نیستند و نقش محافظتی ندارند، گفت: حتی با مکانیسم های مختلف، خشونت  تسهیل می شود و به نظرم در مواردی خانه به خطرناک ترین و ناامن ترین مکان برای زنان تبدیل شده است. اما قانون گذاران حاضر یا قادر به دیدن این واقعیت نیستند و حمایت از جان و سلامت زنان را به نام حفظ خانواده کنار گذاشته اند. چهارده سال است که یک لایحه را با جرح وتعدیل های مختلف و متعدد، تقریباً بی اثر کرده اند و همچنان می چرخانند؛ درحالی که در همین مدت، زنان بسیاری در پی بی پناهی قانونی به قتل رسیده اند و دچار صدمات جسمی و روانی شده اند.

وی ادامه داد: نمایندگانی که حبس مردان به خاطر مهریه را یک آسیب اجتماعی قلمداد می کنند و فوراً دست به کار تصویب قانون می شوند، چرا خون ریخته شده زنان قربانی خشونت چرا نمی بینند و به آن واکنشی نشان نمی دهند؟!

این جامعه شناس افزود: قتل های پی درپی زنان حتی انگیزه ای برای تصویب یک قانون حمایتی و پیشگیرانه ایجاد نمی کند. با سکوت و نادیده گرفتن خشونت علیه زنان و مصونیت مردسالارانه برای عاملان و مرتکبان قتل و خشونت، دور از انتظار نیست که در آینده میزان خشونت افزایش یابد و شاهد اشکال تکان دهنده تری از قتل و آسیب های جسمی زنان باشیم.