ترند روز؛ حرص خوردن پرسپولیسی ها!

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - کاوه علی اسماعیلی؛ فصل قبل برای پرسپولیس نه شروع خوبی داشت، نه اتفاقات جذابی. لیگی که ورزشگاه، برنامه ریزی، هماهنگی، آرامش و تماشاگر نداشت و حتی به پایان هم نرسید. سرخپوشان تا توانستند، حاشیه ساختند و بازی‎ها را باختند. همه چیز تحت تاثیر اتفاقات بیرون از زمین بود. از شایعات در مورد دلالی های ویرانگر تا جنگ. آخر قصه هم، سه باشگاه با عجیب ترین شکل ممکن انتخاب شدند تا فوتبال اعجاب انگیز ایران، حتما در فصل آینده نمایندگانی در لیگ های آسیایی داشته باشد ولی پرسپولیس با هیچ فرمولی به آسیا نرفت.
امسال هم دست ِکمی از سال قبل ندارد. سازمان لیگ مدتی قبل اعلام کرد فصل جدید فوتبال ایران از روز 16 مرداد سال 1405 آغاز می شود اما همین تاریخ هم عوض شد. یعنی در مجموع، فقط یک تاریخ اعلام کرده بودند که همان را هم عوض کردند. این در حالی است که هنوز زمان دقیقی برای قرعه کشی مسابقات تعیین نشده و حتی کسی نمی داند تیم هجدهم لیگ برتر چه نام دارد!
این شده وضعیت فوتبال کشورمان اما در همین شرایط، دلال ها همچنان پرکار هستند و رزق و روزی شان پربرکت، جیب شان پر از پول و کار و کاسبی شان پررونق. آنها موفق شدند با مدیران غیرفوتبالی به تفاهم برسند و زندگی مسالمت آمیزی را پیگیری کنند. هر کسی با آنها راه آمد، حسابی پولدار و معروف شد و اگر کسی علیه شان کاری انجام داد، از طریق فضای مجازی نابودش کردند. البته مدیران قدرتمند، مربیان باانگیزه، بازیکنان موثر و ایجنت های پاکدست هم هستند که برای کمک به فوتبال، قید آبروی شان را زدند تا به جماعت دلال ها، راه ندهند اما همان عده قلیل مفسدان، خون فوتبال را در شیشه کرده ‎اند و کسی هم جلودارشان نیست.
روی دوم این سکه، هواداران هستند. کسانی که هیچ سرگرمی و عشقی غیر از تیم محبوب خود ندارند اما آنها هر طور که آرزو می کنند، برعکس اتفاق می افتد. به شرایط پرسپولیس دقت کنید؛ این باشگاه اسیر مدیران غیرفوتبالی و غیرمتخصص شده و مشکلات پیچیده ای دارد که طولانی شدن آن، روزگار هواداران را تلخ کرده است. فقط مجبورند حرص بخورند و جوش بزنند.
این موضوع کاملا طبیعی است که باشگاه ها در دوره هایی، دچار تزلزل شوند اما اینکه تصمیم ها برای برون رفت از بحران کارایی نداشته باشد، عجیب است. یک مدیر فوتبالی، ده ها و صدها راهکار برای حل بحران در ذهن دارد اما مدیران سیاسی، اقتصادی و غیرمتخصص حتی نمی توانند زیرمجموعه خود را کنترل کنند.
به عنوان مثال در باشگاه پرسپولیس، یک نفر مدیرعامل است، دیگری تیم رسانه را می چیند، یک نفر از سوی اسپانسرها، مدیران داخلی را منصوب می کند و فردی دیگر، با بازیکنان و مربیان خارج مانده از لیست، مذاکره می کند. وضعیت سراسر طنز و خنده داری که کمتر می توان نظیر آن را در جهان یافت.
طبیعی است که این فضا، باعث ایجاد دوگانگی شود. از انتخاب سرمربی بگیرید تا جذب بازیکنان. مگر می شود جذب کسری طاهری با آن همه حاشیه، جنجال، موارد عجیب و سوال برانگیز مواجه شود؟ مگر می شود جذب قربانی، با بحران روبرو شود؟ چالش اصلی در راه جذب اسکوچیچ چه بود؟ و ده ها سوال دیگر...
وقتی این موارد به صورت مداوم و سریالی تکرار می شود، «این طور به نظر می رسد» که برخی مدیران از رنج کشیدن هواداران لذت می برند وگرنه دلیلی ندارد هر تصمیمی که بگیرند، خلاف نظر طرفداران باشد. البته مدیران باشگاه در مصاحبه های پی درپی خود، همواره به این موضوع اشاره دارند که بر اساس خواست و اراده هواداران، تصمیم می گیرند و فعالیت ها را پیش می برند اما آیا واقعا این طور است؟
در شرایطی که سایه شوم جنگ بر کشورمان افتاده و دست از سر هموطنان برنمی دارد، شاید خبرهای شیرین از نقل و انتقالات فوتبالی می توانست مرهمی بر این زخم ها باشد ولی رویه ای که شکل گرفته، شبیه به سوهانی است روی اعصاب هواداران.
دوباره بنویسیم که یادمان نرود: «این فوتبال قرار بود متعلق به مردم باشد.»

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین