پاسخ طوفانی دبیر به فدراسیون فوتبال؛ با تک تک شما کار دارم - با یک کشتی گیر در نیفتید

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از همشهری - مشخص بود که علیرضا دبیر به عنوان رئیس فدراسیون کشتی پس از اتفاقات دو هفته پیش و صحبت های دو عضو فدراسیون فوتبال که مستقیما به صحبت های قبلی او واکنش نشان داده بودند، ساکت نخواهند ماند. او امروز در مراسم رونمایی از یک کتاب، سیزده دقیقه در این باره صحبت کرد و علاوه بر اعلام این موضوع که فرد مصاحبه کننده (سالاری) از وی عذرخواهی کرده است، به سئول نشینان فدراسیون فوتبال هشدار داد که به زودی و پس از مسابقات جهانی، حرف های تندتری درباره شان خواهد زد.

دبیر در این صحبت ها گفت اظهارات قبلی اش تنها از زاویه یک علاقمند به فوتبال بر زبانش آمده و اتفاقات می خواسته به فدراسیون فوتبال کمک کند و قصد جانشینی مهدی تاج را ندارد. او حتی ادعا کرد که با او تماس می گیرند و از او می خواهند که برای اداره فوتبال پا پیش نگذارد. دبیر گفت دومی جهان برای او شکست است اما برای فوتبال حضور در پنج تیم آسیا یک آرزو!

این صحبت ها را که احتمالا واکنش برانگیز نیز خواهد بود، بخوانید:

* سابقه فوتبال من از همه شما بیشتر است

من آندفعه صحبتی درباره فوتبال کردم. می گویند چوب را برمی داری، طرف در می رود. من حرف بدی نزدم. من حرفی نزدم. به موقعش حرف می زنم. من یکبار گفتم طرفدار هستم و طرفدار هم می مانم. سابقه فوتبال من از همه اینها بیشتر است. پدرم از سال ۱۳۳۰ فوتبال بازی می کرد و همه فوتبالیست های ایران پدر خدابیامرز من می شناسند. ما خانواده فوتبال هستیم. من ساق و کفش های کوچولوی دوران فوتبال خودم را دارم، بعد به کشتی آمدم. از ناصر محمدخانی و حسین عبدی بپرسید. دهه ۶۰ یک فوتبال از دست من درنمی رفت. یکبار به آقای کرمانی مقدم گفتم آنجا که به عربستان در جام باشگاه ها گل زدی، من گردو می فروختم. هم فوتبال بازی می کردم و هم گردو می فروختیم. وضع مان خوب نبود. بگذریم.

* مسابقات جهانی تمام شود با تک تک شما کار دارم

یکی از دوستان گفته بود آقای دبیر سرش در کار خودش باشد. من که سرم در کار خودم است. کار ما اینجا معلوم است. سر من در کارم هست یا نیست؟ خواهش من این است که دوستان صحبت های من را از رسانه های داخلی دنبال کنند، نه اینترنشنال. من آمار دارم کدام آدم هایشان با اینترنشنال ارتباط دارند. می دانم و فعلا نمی خواهم حرف بزنم. به موقع می گویم. فعلا گذاشته ام مسابقات جهانی تمام شود و بعد با دوستان تک تک کار دارم. من اگر ساکت نشسته ام فکر نکنند حواسم نیست. خوب همه آنها را می شناسم. من درباره فوتبال حرف بدی نزدم. هم در جام جهانی و هم قبل از آن طرفداری شان را کردم و هنوز هم طرفدارشان هستم. حرف های من را از شبکه های داخلی ببینید، نه تقطیع شده اینترنشنال که بعد حرفی بزنید و بعد مجبور شوید زنگ بزنید عذرخواهی کنید. چرا این کار را می کنید؟ طوری زندگی کنید که الکی عذرخواهی نکنید.

* مجلس و دولت بگویند از فوتبال چه می خواهند

من آن روز گفتم این را فرصت ببینید. حاج قاسم می گفت فرصت در تهدیدهاست. من گفتم مجلس و دولت بگویند چه چیزی از فوتبال می خواهند، چون مردم که زورشان به اینها نمی رسد. چرا مجلس، دولت و وزارت ورزش کوتاهی می کنند؟ چطور بلدند به ما بگویند در بازی های آسیایی چه می خواهند؟ بیا، برو، جواب بده؛ چشم، مخلص شان هم هستیم. ما با افتخار زیرمجموعه دولت و مجلس هستیم و جواب هم می دهیم و به وزارت ورزش جواب می دهیم. مشخص کنند و بگویند چه چیزی از فوتبال می خواهند. من شخص را نمی گویم و حرفی به شخصی ندارم. از فوتبال مملکت چه می خواهند؟ می خواهند قهرمان آسیا شوند؟ قهرمان جهان شوند؟ به جام جهانی بروند؟ اخلاق مداری می خواهند؟ فساد می خواهند؟ رشد می خواهند؟ چه چیزی می خواهند؟ حرف من این بود. یک بار صدایشان کنند و اینها هم بگویند انقدر می خواهیم و این کار را تحویل می دهیم. خیلی ساده است.

* هر وقت گفتم قوه قضاییه ورود کند بترسید

اگر من می گفتم قوه قضاییه بیاید، باید می ترسیدند و یک چیزی به من می گفتند، اما من هنوز نگفتم قوه قضاییه بیاید. من فقط گفتم دولت و مجلس بیایند و بگویند چه چیزی می خواهند. الان هم صحبت های تقطیع شده من را نبینند. من هنوز هم طرفدارشان هستم. مثلا من حتماً درباره فدراسیون تکواندو هم صحبت می کنم، هادی ساعی خوب کار می کند. درباره فدراسیون وزنه برداری هم صحبت می کنم چون طرفدارشان هستم. مگر شما به مردم می توانید به مردم بگویید سکوت کن و دور از جان خفه شو. سرت یه کار خودت باشد. ۲۰-۳۰ سال است در فوتبال هستید، چه کار کردید؟ بروید ببینید مردم ناراحت هستند. باید از روزی بترسید که مردم نسبت به فوتبال بی تفاوت شوند، این خطرناک است. من طرفدار هستم و دنبال می کنم. یک فوتبال داخلی از دست من نمی رود و لیگ یک را هم دنبال می کنم. درست است که کشتی را دوست دارم و خط قرمزم است و عاشقش هستم اما فوتبال را هم از بچگی دوست دارم و هیچکس نمی تواند فوتبال را من بگیرد. به عنوان طرفدار که می توانم حرف بزنم.

* نترسید، نمی خواهم وارد فوتبال شوم

دوستان نترسند. من نه می خواهم آنجا بیایم و نه علاقه ای دارم. ده بار پیغام دادم. مدام این و آن را نفرستند. بد است. حداقل اخلاق را رعایت کنید. یکی از آنها گفته بود بروند نتایج تیم های پایه شان را ببینند؛ بله، برای ما دوم جهان شدن باخت است، ولی برای شما ایستادن بین پنج تیم در آسیا آمال و آرزو است. دوم جهان شدن شاید برای فدراسیون های قبلی افتخار بوده باشد اما برای من علی دبیر باخت است. دمش گرم که این را گفته و روحیات من را می داند. خدا را شکر انقدر توقعات را در کشتی بالا آوردیم که دوم جهان شدن را باخت می بیننند، اما باز هم می گویم دوستان صحبت های من را از خبرگزاری های داخلی دنبال کنند و چون خبرنگاران شان با اینترنشنال ارتباط دارند، نروند آنها را ببینند. من اسم نبردم و هنوز چوب را برنداشتم که بترسند.

* حواس تان باشد با یک کشتی گیر وارد بازی نشوید

کشتی ورزش فکری است. همه ورزش ها یک فاصله ای بین شان هست. حتی جودو یک دست آخرش دراز است که می خواهند فن را بزنند، فوتبال یک فاصله ای داری که فکر کنی، وزنه برداری و تکواندو. کشتی تازه می چسبی، باید فکر کنی. حواس شان باشد با یک کشتی گیر می خواهند وارد بازی شوند. من وارد بازی نمی شوم و صادقانه حرف می زنم. من حتما درباره جنگ و معیشت مردم صحبت می کنم، درباره نظام و انقلاب صحبت می کنم و به کسی هم ربطی ندارد که به من بگویند در حوزه خودت صحبت کن. من ۴۹ ساله هستم و هم کار سیاسی کردم و هم بلدم. انشاالله به مسابقات جهانی برویم و بیاییم و بعد به چیزهایی که نباید به آن بپردازم، می پردازم. فدراسیون های جهانی را لولوخرخره نکنید، من که بلدم. آن هم راه دارد. هر وقت گفتم قوه قضاییه بیاید دوستان بترسند. از این بگذریم، چون خیلی بی ادبانه حرف زده بودند، گفتم صحبت کنم.

* بگذارید سرم در لاک خودم باشد

جدی می گویم وزارت ورزش و برادر عزیزم، دکتر دنیامالی که به او تبریک هم می گویم که زحمت میکشد، جناب آقای پزشکیان، مجلس که اینهمه کمیسیون های خوب دارد و بچه های انقلابی و حزب اللهی زحمت می کشند، طرف مردم بایستند و از ما هم شروع کنند. از فدراسیون کشتی و وزنه برداری و تکواندو و قایقرانی شروع کنند و فوتبال را هم بررسی کنند و بگویند چه می خواهی و چه چیزی بدهیم؟ بالاخره یک برنامه ای باشد. حرف من این است. بگذریم. تا همین حد بس می کنم. فقط بدانند اراده کنم می توانم بفهمم چند قند در قندان شان است. بگذارید سر من در لاک خودم باشد و در حد طرفدار حرف بزنم. واقعا در حد طرفدار هستم و فوتبالیست های مملکت بدانند طرفدار همه شان هستم، حتی جوان هایی که بازی می کنند. فوتبال این مملکت حیف است.

منبع: ورزش سه

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین