اسرار شگفت انگیز 16 مومیایی در مقبره ای در مصر باستان که هر نسل آن را تغییر دادند

به گزارش سرویس علم و فناوری خبر ناب به نقل از همشهری - یکتا فراهانی: در یک مقبره باستانی در تبس مصر، ۱۶ مومیایی انسان، یک سگ مومیایی شده و بقایای دست کم چهار انسان دیگر، داستان تغییر شیوه های تدفین در طول چند قرن را روایت می کنند. مقبره TT ۲۰۹ در گورستان باستانی تبس، در کرانه غربی نیل و روبه روی لوکسور امروزی قرار دارد. این مقبره در دوره دودمان بیست و پنجم ساخته شد و استفاده از آن تا دوره بطلمیوسی ادامه داشت؛ یعنی فضایی که در طول چند قرن بارها برای دفن افراد جدید بازگشایی و دوباره سازمان دهی شد.

در مجموع ۱۶ فرد مومیایی شده، یک سگ مومیایی شده و بقایای دست کم چهار فرد دیگر در این فضا پیدا شد. اما نکته اصلی، نحوه قرارگرفتن این بقایا بود.

چرا مومیایی ها روی هم قرار گرفته بودند؟

قدیمی ترین تدفین ها نسبتاً مرتب و جدا از یکدیگر بودند. مردگان در تابوت قرار می گرفتند و در کنار آنها اشیایی مانند طلسم ها و دیگر لوازم تدفینی دیده می شد.

به گزارش ScienceDaily برخی از این افراد ظاهراً از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار بودند و همراهشان اشیای ارزشمند نیز دفن شده بود. در این مرحله، هر تدفین فضای مشخص تری داشت و تابوت نقش مهمی در سازمان دهی محل دفن ایفا می کرد. اما با ورود نسل های بعد، شرایط تغییر کرد.

حافظه تدفینی

شاید دیدن چندین مومیایی روی هم این تصور را ایجاد کند که مقبره در دوره های بعدی رها شده و اجساد بدون برنامه در آن قرار گرفته اند.

اما بررسی موقعیت بدن ها، جهت قرارگیری آنها، ارتباطشان با دیوارها و کف اتاق و همچنین اشیای تدفینی تصویر دیگری ارائه می دهد.

پژوهشگران معتقدند هر تدفین جدید، خود را با بقایای قبلی تطبیق می داده است. به بیان ساده تر، مرده جدید مجبور بود در فضایی جا بگیرد که مردگان قبلی برایش باقی گذاشته بودند.

محققان این روند را نوعی «حافظه تدفینی» می دانند؛ یعنی گذشته از بین نمی رفت، بلکه در تصمیم گیری درباره تدفین های بعدی نقش داشت.

عجیب ترین بخش ماجرا: یک سگ میان مومیایی ها

در بخش جنوب شرقی اتاق، یکی از غیرمعمول ترین چیدمان ها پیدا شد: چهار مومیایی انسان و یک سگ مومیایی شده که روی یکدیگر قرار گرفته بودند.

سگ مستقیماً بالای مومیایی های یک مرد و یک زن قرار داشت. یکی از فرضیه ها این است که سگ ممکن است نوعی همراه یا راهنما در سفر متوفی به جهان پس از مرگ تصور شده باشد؛ البته این تفسیر قطعی نیست.

حافظه چند نسل

اهمیت کشف جدید فقط در تعداد مومیایی ها یا وجود یک سگ مومیایی شده نیست. این مقبره به باستان شناسان اجازه داده نشان دهند که یک فضای تدفینی چگونه می تواند در طول صدها سال تغییر کند، بدون اینکه ارتباط خود را با گذشته از دست بدهد.

هر نسل با فضایی روبه رو می شد که پیش از آن مورداستفاده قرار گرفته بود. به جای پاک کردن کامل گذشته، افراد جدید خود را با آنچه باقی مانده بود تطبیق می دادند.

پژوهشگران می گویند مقبره TT ۲۰۹ تصویری متفاوت از مفهوم «استفاده مجدد» از یک آرامگاه ارائه می دهد. اینجا قرار نبوده هر بار که فرد جدیدی دفن می شود، همه چیز از نو آغاز شود.

شاید عجیب ترین نتیجه این باشد که در این مقبره، مردگان فقط کنار هم دفن نشده بودند؛ هر نسل برای نسل بعدی جای خود را در دل گذشته تعیین می کرد.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین