آشنایی با بوئینگ کی سی 135 استراتوتانکر

به گزارش سرویس علم و فناوری خبر ناب به نقل از همشهری - این هواپیما متعلق به خانواده سی-۱۳۵ است که مانند بوئینگ ۷۰۷، بر اساس بوئینگ ۳۶۷-۸۰ ساخته شده است. نیروی هوایی ایالات متحده در ابتدا در سال ۱۹۵۴ به عنوان یک راه حل موقت در مجموع ۷۳۲ فروند کی سی -۱۳۵آ سفارش داد. از آن زمان، این هواپیما دستخوش چندین نوسازی شده و به موتورهای توربوفن مدرن تر مجهز شده است.

یک جنگنده جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن در حال سوخت گیری

تا اکتبر ۲۰۱۴، تقریباً ۴۲۲ فروند از این هواپیما هنوز در سراسر جهان در حال خدمت بودند که اکثریت قریب به اتفاق (۳۹۷ فروند) آن در نیروی هوایی ایالات متحده و حدود دو دوجین از آنها در فرانسه، ترکیه و سنگاپور بودند. در تمام درگیری های نظامی ایالات متحده از اواخر دهه ۱۹۶۰، این نوع هواپیما نقش مهمی در پشتیبانی از جت های جنگنده، بمب افکن ها و هواپیماهای شناسایی ایفا کرده و برد عملیاتی آنها را از طریق سوخت گیری هوایی به طور قابل توجهی افزایش داده است. با میانگین سن بیش از ۶۴ سال، این نوع هواپیما - به همراه بوئینگ بی-۵۲ از قدیمی ترین هواپیماهای در حال خدمت در نیروی هوایی ایالات متحده است.

هواپیمای شناسایی دوربرد زِبَرصوت لاکهید اس آر-۷۱ بلک برد در حال سوخت گیری

سیستم سوخت

استراتوتانکر در مجموع ده مخزن سوخت دارد: سه مخزن روی هر بال (۸۶۶۰ لیتر، ۷۸۲۵ لیتر و یک مخزن ذخیره ۱۶۵۰ لیتری)، یکی در عرشه پایینی بین بال ها (۲۷۶۷۰ لیتر)، یکی در عرشه پایینی جلویی (۲۱۹۸۰ لیتر)، یکی در عقب (۲۴۲۸۵ لیتر) و یکی روی عرشه اصلی در انتهای محفظه بار (۸۲۶۵ لیتر). اگر مخزن اصلی عرشه نصب نشده باشد، فقط سه مخزن از چهار محفظه مخزن جلویی (با حجم کل ۱۷۰۶۰ لیتر) را می توان پر کرد تا از تغییر بیش از حد مرکز ثقل هواپیما به جلو جلوگیری شود. یک کی سی -۱۳۵آر می تواند حداکثر ۱۱۸۴۷۰ لیتر سوخت حمل کند که - جدا از ذخیره تقریباً ۲۳۰۰ لیتری - می توان آن را در حین پرواز نیز تخلیه کرد. نسخه آ دارای حجم کل ۱۱۳۵۶۰ لیتر بود. سوخت را می توان بین همه مخازن پمپ کرد. فقط کی سی -۱۳۵کیو دو سیستم سوخت جداگانه برای حمل و نقل و سوخت گیری ویژه داشت. هشت فروند کی سی -۱۳۵ می توانستند در حین پرواز سوخت گیری کنند، زیرا قبلاً برای مأموریت های ویژه استفاده می شدند. دریچه سوخت گیری در قسمت جلویی کابین خلبان قرار دارد.

نمونه های فعال بوئینگ کی سی ۱۳۵ استراتوتانکر

بوم سوخت گیری هواپیمای دیگر زیر دم قرار دارد. سوخت گیری از محفظه ای در انتهای عرشه پایینی انجام می شود. در اینجا، اپراتور سوخت گیری روی برانکارد دراز می کشد و موقعیت بوم را با دست راست و طول آن را با دست چپ خود کنترل می کند.

بوم پرنده از دو لوله تلسکوپی تشکیل شده است که طول ترکیبی آنها را می توان به صورت تلسکوپی بین ۸.۵ تا ۱۴.۳ متر تنظیم کرد. قطر داخلی لوله سوخت تقریباً ۱۰ سانتی متر است و توسط دو سکان هیدرولیکی کنترل می شود. در صورت عدم استفاده، بوم در جلوی مخروط دم بدنه قرار دارد. در موقعیت عملیاتی عادی، بوم سوخت گیری با زاویه ۳۰ درجه به سمت پایین کج می شود و می تواند تا ۱۲.۲ متر افزایش یابد. حرکات جانبی ۳۰ درجه و شیب های رو به پایین تا ۵۰ درجه امکان پذیر است. علائم و سیگنال های بصری مختلفی موقعیت صحیح تماس را به خلبان هواپیمای سوخت رسان نشان می دهند. پس از اینکه اپراتور سوخت رسان شیر سوخت هواپیمای سوخت رسان را وصل کرد، اتصال به صورت مکانیکی قفل می شود و فرآیند سوخت گیری از طریق تماس های الکتریکی طبق پارامترهای از پیش تعریف شده (حجم، سرعت جریان) آغاز می شود. سرعت جریان برای جت های جنگنده و سایر هواپیماهای کوچک بین ۵۷۰ تا ۱۷۰۰ لیتر در دقیقه و برای هواپیماهای ترابری بزرگ و بمب افکن ها با فشار ۳.۵ بار تا ۳۴۰۰ لیتر در دقیقه متغیر است. به عنوان مثال، سوخت گیری یک جنگنده اف-۱۶ فایتینگ فالکن چند دقیقه طول می کشد، در حالی که سوخت گیری یک سی-۵ گلکسی می تواند تا نیم ساعت طول بکشد.

نماواره بوئینگ کی سی ۱۳۵ استراتوتانکر از ۲ جهت

آخرین بروزرسانی Aug ۳۱, ۲۰۲۶ - دوشنبه ۹ شهریور ۱۴۰۵

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین