تریتا پارسی: چین، نوزاد را در گهواره خفه می کند تا فصل هفتم منشور بر علیه ایران فعال نشود - عزیزی: موضع پکن،میزان موفقیت سفر ترامپ به چین برا نشان می دهد

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - تریتا پارسی، مدیر موسسه کوئینستی، در واکنش به موضع چین درقبال قطعنامه پیشنهادی آمریکا و بحرین علیه ایران درباره تنگه هرمز در شبکه ایکس نوشت: «برخی سردرگمی ها وجود دارد درباره اینکه چرا سفیر چین در سازمان ملل به تازگی از قطعنامه پیشنهادی آمریکا و بحرین درباره تنگه هرمز انتقاد کرده است، در حالی که مقامات دولت ترامپ ادعا می کنند که چینی ها در پکن به ترامپ گفته بودند که با بازگشایی تنگه هرمز موافق هستند.»

او ادامه داد: «این سردرگمی ممکن است درباره این باشد که واژه «باز» یا «بازگشایی» در این زمینه دقیقاً چه معنایی دارد.»

پارسی در توضیح این موضوع نوشت: «بر اساس گفت وگوهایی که با دیپلمات های چینی داشته ام، واژه «باز» از نظر چینی ها به این معناست که رفت وآمد از طریق تنگه جریان داشته باشد؛ نفت، گاز و کالا وارد و خارج شوند، پول مبادله شود و تجارت برقرار باشد.»

او افزود: «این به آن معنا نیست که نتوان سازوکاری وجود داشته باشد که در آن کشورهای منطقه برای عبور و مرور هزینه ای دریافت کنند. حتی با وجود این هزینه هم نفت می تواند همچنان جریان داشته باشد. اما آنچه تنگه را بسته نگه می دارد، محاصره یا انسداد است، نه دریافت هزینه.»

مدیر موسسه کوئینستی در ادامه نوشت: «در حالی که ترجیح قابل درک آن ها این است که اصلاً هیچ عوارضی وجود نداشته باشد، پیشنهادهایی در حال مطرح شدن است که چینی ها نسبت به آن ها انعطاف نشان داده اند. برای مثال، آن ها می توانند با سازوکاری منطقه ای کنار بیایند که هزینه ای برای مدیریت زیست محیطی دریافت کند؛ یعنی عوارضی که در قالب «عوارض» مطرح نشده باشد.»

او افزود: «اتفاقاً دولت ترامپ هم می تواند با چنین چیزی کنار بیاید، هرچند آمریکا می خواهد این سازوکار کاملاً منطقه ای باشد، نه اینکه فقط توسط ایران و عمان مدیریت شود.»

پارسی در ادامه تاکید کرد: «دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، به ویژه امارات متحده عربی و بحرین، حتی اگر در این سازوکار هم مشارکت داده شوند، به شدت با این موضوع مخالف هستند.»

او در بخش دیگری از اظهارات خود نوشت: «اما چین دلایل دیگری هم برای مخالفت با قطعنامه آمریکا و بحرین دارد؛ قطعنامه ای که بیش از ۱۰۰ کشور عضو سازمان ملل از آن حمایت مشترک کرده اند.»

پارسی همچنین توضیح داد: «اگرچه پیش نویس قطعنامه ای که من بررسی کرده ام تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل قرار نمی گیرد. پیش نویس قبلی که روسیه و چین آن را وتو کردند نیز از عبارت استاندارد «با اقدام تحت فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد» استفاده نمی کرد، اما شامل نوعی تشخیص به سبک ماده ۳۹ بود با این مضمون که «اقدامات ایران … تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی محسوب می شود» با این حال این پیش نویس راه را برای یک قطعنامه بعدی تحت فصل هفتم هموار می کند که می تواند استفاده از زور علیه ایران را مجاز کند.»

او در ادامه نوشت: «این رقص تازه ای نیست. در نهایت، تصویب همین قطعنامه های اولیه است که به تدریج به یک تصمیم تحت فصل هفتم منتهی می شود؛ تصمیمی که هزینه وتو کردن قطعنامه نهایی را برای روسیه و چین افزایش می دهد. به اصطلاح، خفه کردن نوزاد در گهواره کم هزینه تر است.»

پارسی همچنین خاطرنشان کرد: «ایالات متحده نیز در مورد قطعنامه هایی که اسرائیل را مورد انتقاد قرار می دهند همین کار را انجام می دهد؛ این کشور به اصطلاح با رویکردی سخاوتمندانه قطعنامه هایی را وتو می کند که ممکن است حتی اندک امکانی برای هموار کردن راه اعمال هرگونه فشار بر اسرائیل ــ چه واقعی و چه نمادین ــ ایجاد کنند.»

او در ادامه نوشت: «اما ماجرا فقط این نیست. چین می داند که اگر ترامپ ایران را شکست می داد و جمهوری اسلامی را سرنگون می کرد و همان طور که با نفت ونزوئلا کرده، کنترل نفت ایران را هم به دست می گرفت، پکن در موقعیت بسیار آسیب پذیری قرار می گرفت.»

پارسی در توضیح این موضوع افزود: «در نهایت، پس از آنکه ترامپ در اواخر دسامبر ۲۰۲۵ مادورو را سرنگون کرد، فروش نفت ونزوئلا به چین و آسیا ۹۲ درصد سقوط کرد؛ از میانگین روزانه ۶۰۰ هزار بشکه در سال ۲۰۲۵ به ۴۸ هزار بشکه در فوریه ۲۰۲۶ رسید (که بخش عمده این نفتی که به آسیا می رود، راهی چین می شود).»

او در پایان نوشت: «پکن نمی تواند در چنین سناریویی روی کشورهای شورای همکاری خلیج فارس حساب کند که در برابر فشار آمریکا برای قطع صادرات نفت به چین مقاومت کنند. تنها کشوری در خلیج فارس که می تواند و احتمالاً در برابر فشار آمریکا مقاومت خواهد کرد، ایران است.»

پارسی تاکید کرد: «بنابراین، برای چین، تن دادن به یک قطعنامه احتمالی تحت فصل هفتم که استفاده از زور علیه ایران را مجاز کند، به معنای قرار دادن خود در معرض اهرم فشار خطرناک آینده آمریکا بر امنیت انرژی اش خواهد بود.»

در همین باره حمیدرضا عزیزی کارشناس روابط بین الملل هم در شبکه ایکس نوشت:

«سفیر چین در سازمان ملل روز جمعه از قطعنامه پیشنهادی آمریکا و بحرین درباره تنگه هرمز انتقاد کرد و گفت محتوا و زمان بندی آن مناسب نیست و تصویب آن کمکی نخواهد کرد.» — رویترز

«این موضوع چیزهای زیادی درباره میزان موفقیت سفر ترامپ به چین در رابطه با مسئله ایران و تنگه هرمز نشان می دهد!»

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین