این پالایشگاه در مدت 48 ساعت با سه حمله پهپادی در آتش سوخت + جزئیات

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از همشهری - شرکت ملی نفت لیبی (NOC) پس از سه حمله پهپادی در مدت حدود ۴۸ ساعت به پالایشگاه الزاویه در غرب طرابلس، وضعیت فوق العاده حداکثری اعلام کرد.

این وضعیت به معنای تمرکز کامل منابع امدادی و درخواست مداخله فوری دولت برای جلوگیری از گسترش خسارات است و در صورت ادامه حملات، احتمال اعلام وضعیت فورس ماژور (توقف کامل فعالیت) وجود دارد.

بر اساس گزارش رویترز، حمله روز دوشنبه (دیروز) یک مخزن حاوی حدود ۴.۵ میلیون لیتر بنزین را هدف قرار داد که باعث بروز آتش سوزی گسترده ای شد و در نهایت این مخزن به طور کامل فرو ریخت.

جزئیات حملات نشان می دهد که اولین حمله در روز شنبه، مخزن نفتا (یک ماده شیمیایی سبک و فرار) را سوراخ کرده و منجر به نشت شیمیایی محدود اما کنترل شده ای شده است.

در دومین حمله، یک پهپاد دیگر تأسیسات نمک زدایی (آب شیرین کن) این مجتمع را هدف قرار داد که باعث آسیب به خط لوله اصلی و یک مخزن ذخیره سازی شد و این بخش را از مدار خارج کرد. مقامات محلی نسبت به قطعی احتمالی آب آشامیدنی منطقه در پی این حادثه هشدار داده اند.

منابع خبری از عدم وجود تلفات جانی در این حملات خبر داده اند و به گزارش رویترز، عملیات پالایشگاهی این مجموعه با وجود خسارت های وارده، همچنان ادامه دارد.

پالایشگاه الزاویه با ظرفیت تولید ۱۲۰ هزار بشکه در روز، به میدان نفتی شراره (یکی از بزرگترین میادین نفتی لیبی) متصل است و در سال های اخیر بارها درگیر درگیری های میان گروه های مسلح رقیب بوده است.

لیبی ۵ پالایشگاه با ظرفیت اسمی ۳۸۰ هزار بشکه در روز دارد اما تولید مؤثر فعلی تنها حدود ۱۸۰ هزار بشکه است. پالایشگاه الزاویه با ظرفیت ۱۲۰ هزار بشکه در روز، بزرگترین و حیاتی ترین پالایشگاه فعال کشور محسوب می شود و نقش کلیدی در تأمین سوخت داخلی و اتصال به میادین نفتی جنوب دارد.

اعلام وضعیت فورس ماژور در سال های اخیر چندین بار در لیبی تکرار شده است؛ از جمله دسامبر ۲۰۲۴ در پالایشگاه الزاویه بر اثر حملات توپخانه ای، ژانویه ۲۰۲۰ بر اثر مسدود شدن بنادر شرقی توسط نیروهای حفتر (با توقف روزانه ۸۰۰ هزار بشکه نفت) و آوریل ۲۰۲۶ در میدان نفتی الفیل به دلیل بحران بانک مرکزی. این تکرارها نشان دهنده آسیب پذیری شدید زیرساخت های نفتی لیبی در برابر هرج ومرج داخلی و درگیری های نظامی است.

این ناآرامی ها بخشی از بی ثباتی گسترده تری است که از زمان سرنگونی معمر قذافی در سال ۲۰۱۱ با حمایت ناتو، بر این کشور سایه افکنده است.

پالایشگاه الزاویه در درجه اول برای تأمین سوخت داخلی لیبی (بنزین، گازوئیل و سوخت هواپیما) فعالیت می کند و مازاد تولید خود را صادر می کند. مهم ترین مقاصد صادراتی نفت خام لیبی که این پالایشگاه نیز بخشی از زنجیره آن است، شامل ایتالیا (بزرگترین مشتری با خرید یک سوم صادرات)، یونان، اسپانیا و ترکیه می شود.

در سال ۲۰۲۶، لیبی موفق به ورود به بازارهای جدیدی مانند نیجریه، مصر و تونس شده است. همچنین این پالایشگاه از طریق پایانه نفتی خود، نفت خام صادراتی را ارسال می کند و هرگونه اختلال در آن می تواند مستقیماً بر صادرات و تأمین سوخت داخلی تأثیر بگذارد.

این حملات در حالی رخ می دهد که بازار جهانی نفت همچنان تحت تأثیر تنش های ژئوپلیتیکی در منطقه است و هرگونه اختلال در تأسیسات نفتی لیبی، به ویژه پالایشگاه های کلیدی، می تواند بر قیمت های جهانی و نگرانی های عرضه بیفزاید.

بر اساس آخرین داده های موجود، تولید نفت خام و میعانات گازی لیبی در ژوئن ۲۰۲۶ به حدود ۱.۴۹ میلیون بشکه در روز رسیده که بالاترین سطح از سال ۲۰۱۳ به شمار می رود . با این حال، صادرات نفت خام این کشور در ماه می ۲۰۲۶ با کاهش بیش از ۱۱ درصدی نسبت به ماه قبل، به میانگین ۱.۰۷ میلیون بشکه در روز رسید که پایین ترین سطح در ۱۹ ماه اخیر بود.

تولید لیبی با نوسانات زیادی همراه است و به عنوان مثال در اواخر ژوئیه ۲۰۲۶ و به دنبال بحران بر سر بانک مرکزی، تولید این کشور به کمتر از ۵۹۱ هزار بشکه در روز سقوط کرده بود.

لیبی به عنوان یکی از اعضای اوپک، از سهمیه تولید معاف است و می تواند بدون محدودیت تولید کند . این کشور که پس از نیجریه دومین تولیدکننده بزرگ نفت در آفریقا محسوب می شود ، با تولیدی در حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز، جایگاهی میانه در میان تولیدکنندگان اوپک دارد.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین