هم پوچتینو آسیب می بیند، هم منچستر - درمورد بازگشت سرمربی آرژانتینی به لیگ برتر

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از همشهری - با برکناری مایکل کریک، هدایت منچستریونایتد به مائوریسیو پوچتینو رسید. الکس فرگوسن هم از این انتصاب حمایت کرده است. او یک دهه پیش، این مربی آرژانتینی را برای ناهار به لندن برده بود. اما هر بار که یونایتد در گذشته به استخدام پوچتینو فکر کرده، یا به سراغ شخص دیگری رفته بود، مانند زمانی که در سال ۲۰۱۹ اوله گونار سولسشائر، در سال ۲۰۲۲ اریک تن هاخ و در سال ۲۰۲۴ روبن آموریم را به جای او انتخاب کردند، یا قبل از هر یک از این موارد، فسخ قرارداد او با تاتنهام را بسیار گران ارزیابی کردند.

حالا، با این حال، یونایتد مبلغ ۷.۴ میلیون پوندی (ده میلیون یورو) برای فعال کردن بند خروج او از تیم ملی آمریکا، به علاوه ۵ میلیون پوند دیگر برای آوردن کادر فنی اش به تیم، پرداخت می کند. تا جایی که به فوتبال لیگ برتر مربوط می شود - این مبلغ خیلی زیادی نیست. آنها در چند سال اخیر، بیش از پنج برابر این مبلغ را برای جذب راسموس هویلوند از آتالانتا پرداخت کردند.

آیا این آرژانتینی می تواند یونایتد را نجات دهد؟ من یونایتد از سال ۲۰۱۷ تنها دو جام و از زمان جدایی فرگوسن در سال ۲۰۱۳ تنها پنج جام کسب کرده و از دستیابی به قهرمانی لیگ برتر باز مانده است. در این ۱۳ سال، آنها دو بار دوم شده اند، اما حتی یک رقابت جدی برای قهرمانی نداشته اند. فرگوسن بیش از دو برابر هر مربی دیگری مدال قهرمانی لیگ برتر را در کارنامه دارد (۱۳).

جذابیت اصلی این مربی آرژانتینی، تلاش او در تبدیل تاتنهام از تیم ثابت لیگ اروپا به مدعی قهرمانی در طول چند سال است.

یونایتد در این فصل، نسبت به هر فصل دیگری از فصل ۱۹۸۶-۱۹۸۷، در مرحله بعدی سقوط قرار دارد و اگر پس از بازی بعدی خود، مقابل لیورپول در ۲۲ نوامبر، همچنان در میان سه تیم انتهای جدول باقی بماند، رکورد خود را خواهد شکست.

هیچ کدام از کسانی که از زمان رفتن فرگی هدایت باشگاه را بر عهده داشته اند، موفق نبوده اند و تک تک آنها با خدشه دار شدن اعتبارشان از باشگاه جدا شده اند؛ کریک، آموریم، تن هاخ، سولسشائر یا رالف رانگنیک...

مجموعه کارهای پوچ پس از ورود به تاتنهام در سال ۲۰۱۴ فوق العاده چشمگیر است. او تیم را به طرز چشمگیری تغییر داد و با بازی با سبکی از فوتبال که با پا به جلو و پرسینگ از بالا انجام می شد و در آن زمان بسیار منحصر به فردتر از امروز بود، پیشرفت بزرگی را رقم زد. پس از یک سال تطبیق و کسب مقام پنجم، ظهور اسپرز ناگهانی و گسترده بود. از فصل دوم تحت هدایت پوچتینو، تاتنهام سه بار متوالی بین سه تیم برتر قرار گرفت. در دو مورد اول، تاتنهام مدعی اصلی قهرمانی بود.

در فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۶ آنها تنها تیمی بودند که لستر سیتی را به طور جدی در رقابت قهرمانی تحت فشار قرار دادند و در فصل ۲۰۱۶-۲۰۱۷، قهرمانی را به چلسی واگذار کردند، اما گل های بیشتری (۸۶) به ثمر رساندند و گل های کمتری (۲۶) از هر تیم دیگری در این بخش دریافت کردند. آنها در تمام فصل در خانه شکست ناپذیر بودند و ۱۷ برد و دو تساوی در بازی های خانگی خود کسب کردند.

اوضاع برای او زمانی رو به وخامت گذاشت که تاتنهام به اولین تیم در دوران لیگ برتر تبدیل شد که دو پنجره نقل و انتقالات متوالی را بدون خرید حتی یک بازیکن پشت سر گذاشت و این بحث وجود دارد که اگر در بازار نقل و انتقالات از او حمایت می شد، می توانست بیش از چند ماه پس از رساندن تاتنهام به فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۹ دوام بیاورد.

اما نتایج و عملکردها رو به وخامت گذاشت و به جز آن روند در لیگ قهرمانان اروپا -که با شکست ۲-۰ مقابل لیورپول در مادرید و نایب قهرمانی آنها به پایان رسید- ۱۸ ماه آخر دوران حضور او به هیچ وجه آن ماه عسلی نبود که او را در شمال لندن بسیار محبوب کرده بود.

پوچ هرگز فرصت کافی برای ساختن تیم هایش را به دست نیاورد. در پاری سن ژرمن، او دو جام کسب کرد - جام حذفی فرانسه ۲۰۲۰-۲۱ و لیگ ۱ ۲۰۲۱-۲۲ - اما مهم تر از آن، او در فصل ۲۰۲۰-۲۱ نتوانست قهرمان لیگ شود و پس از لیل دوم شد. با خط حمله ای که شامل نیمار و کیلیان امباپه در فصل اولش و سپس لیونل مسی نیز در فصل دومش، فوتبال پرشور او همیشه محکوم به شکست بود و او تنها فصلی را در دهه گذشته هدایت کرد که پاری سن ژرمن قهرمان نشد.

تنها فصل حضورش در چلسی هم موفق نبود. چلسی با او چهارمین تیم جوان تاریخ لیگ برتر از نظر میانگین سنی بازیکنان اصلی اش بود و ششم شد. چلسی رکورد بیشترین کارت دریافتی در یک فصل (۱۰۵ کارت زرد، چهار کارت قرمز) لیگ برتر را شکست. البته او با پنج برد متوالی کارش را به پایان رساند، اما تا آن زمان دیگر کار از کار گذشته بود.

او از آن زمان دو سال را به عنوان سرمربی تیم ملی آمریکا گذرانده است، تیمی که تابستان گذشته آن را در جام جهانی خانگی هدایت کرد. او مورد علاقه بازیکنان و هواداران بود و بار دیگر کار تحسین برانگیزی در فرصت دادن به بازیکنان جوان انجام داد؛ با پیروزی های چشمگیر در مرحله گروهی مقابل پاراگوئه و استرالیا. پس از شکست دادن بوسنی در مرحله یک شانزدهم نهایی، وقتی آمریکا با حریف قوی تری به شکل - صادقانه بگویم - یک تیم نسبتا معمولی بلژیک روبه رو شد، به راحتی شکست خورد.

این الگویی است که پوچتینو در موقعیت های بزرگ مقابل تیم های بهتر به مشکل می خورد. او هر دو فینال خود را به عنوان سرمربی تاتنهام (جام اتحادیه ۲۰۱۴-۲۰۱۵ و لیگ قهرمانان ۲۰۱۸-۲۰۱۹)، یک فینال خود را در چلسی (جام اتحادیه ۲۰۲۳-۲۰۲۴) و جام طلایی ۲۰۲۵ را با تیم ملی آمریکا باخت. دو جامی که او با پاری سن ژرمن برد، تنها دو جام دوران مربیگری او هستند.

بزرگترین نگرانی ممکن است عدم تلاش کافی در تیم یونایتد باشد. از بین تمام تیم های لیگ برتر در این فصل، تنها بازیکنان لیورپول (۱۱۱.۲ کیلومتر در هر بازی) کمتر از بازیکنان یونایتد (۱۱۲.۵ کیلومتر در هر بازی) زمین را طی کرده اند. تنها چهار تیم فشار کمتری نسبت به یونایتد (۳۷۴ کیلومتر در هر بازی) اعمال کرده اند و آنها چهار تیمی هستند که به طور متوسط بیشترین سهم مالکیت توپ را دارند و زمان بسیار کمتری را بدون مالکیت توپ سپری می کنند - و نیاز به پرس دارند - نسبت به یونایتد.

یکی از مشکلات تیم، بازیکنانی مثل مگوایر و برونو فرناندز هستند. خبر خوب برای پوچ این است که برونو نمی خواهد قراردادش را تمدید کند و مربی آرژانتینی این فرصت را دارد تا تیم را بر اساس بازیکنی بهتر و کمتر خودخواه بنا کند.

منبع: روزنامه همشهری

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین