ژیلا صادقی: من اصلا به این فکر نمی کنم که ایران بدون رهبر شهید چگونه است - ببینید

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از همشهری - ژیلا صادقی مجری تلویزیون می گوید: من اصلاً به این فکر نمی کنم که ایران بدون آقای خامنه ای چگونه خواهد بود. در برنامه هایی که اجرا می کردم، معمولاً مهمانانی در مقابل من می نشستند که پس از «جنگ ۱۲ روزه»، نگاه شان نسبت به نظام و مقام رهبری دچار تحولی بنیادین شده بود. این تحول حتی در میان کسانی که در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» حضور داشتند یا در اغتشاشات شرکت کرده بودند، بدون استثنا دیده می شد. آن ها پس از درک قدرت واقعی کشور و مشاهده حکمتِ مرد اول کشور، متوجه شدند که در اعماق وجودشان، پیوندی عمیق با ایشان دارند. در واقع، آن ها رهبر را همچون «پدر معنوی» خود می دیدند.

وی افزود: پیش از این، حتی در ذهن من یا بچه هایی که نگاه دیگری داشتند، این موضوع خطور هم نمی کرد؛ اما از صحبت هایشان می شد فهمید که در ته دل، نوعی عشق به مرد اول کشور دارند. آنچه پیش تر می دیدیم، تحت تأثیر روایت های شبکه های معاند و هیجانات زودگذر بود که باعث شده بود تصمیمات و اتفاقاتی را در جامعه رقم بزنند، اما حقیقتِ قلبی آن ها متفاوت بود. وقتی در برنامه ها از آن ها می پرسیدم «خط قرمز شما چیست؟»، پاسخشان همیشه این بود: «چه کسی بهتر از پدر معنوی ما می تواند خط قرمز باشد؟» بنابراین، هیچ گاه حتی در ذهن ما هم موضوع دیگری جای نمی گرفت.

صادقی گفت: به یاد دارم روز صبح که به طور رسمی اعلام شد مقام معظم رهبری شهید شده اند، من و آقای خسروی بلافاصله خودمان را به شبکه سه رساندیم. از بامداد همان روز ما روی آنتن بودیم. من بغض شدیدی داشتم و تمام مدت سعی می کردم گریه ام را کنترل کنم، اما مدیر شبکه از من خواست که با صلابت کامل اجرا کنیم تا دشمن نتواند از این نقطه ضعف و از اندوه ما استفاده کند. واقعاً سخت بود؛ ما در تمام آن روزها، حتی برای یک ثانیه هم اجازه ندادیم عزای عمومی باعث سستی شود و با قدرت به کارمان ادامه دادیم.

دانلود ویدیو

مجری تلویزیون عنوان کرد: پس از ایشان، مردم کشور را رهبری کردند و پس از آن نیز [رهبر جدید] آمدند که باعث شد دل مردم آرام بگیرد، اما همچنان غصه ای در دل ها بود؛ امیدی به روزی که بتوانند پشت این درها بایستند و رهبرشان را مشایعت کنند.

وی بیان کرد: شما می گویید مردم از چند ساعت پیش آمده اند، اما من می گویم آن ها از چند روز یا حتی چند ماه پیش آمده اند و منتظر این دیدار هستند. تصاویری که در این چند ساعت از بیرون می دیدم، بسیار تکان دهنده بود: یکی قرآن می خواند، یکی گریه می کرد، یکی عکس ایشان را می بوسید و یکی پرچم به دست داشت. تمام این ها همان کسانی بودند که در این صد و چند شب گذشته، پرچمدار بودند.

صادقی اظهار داشت: واقعاً تجربه سختی است؛ ما کسی را نمی بینیم اما عاشقش هستیم. خودِ ایشان هم زمانی فرموده بودند: «خوش به حال شما که من را می بینید و دوست دارید، اما من شما را نمی بینم ولی دوستتان دارم.» اکنون ما ایشان را نمی بینیم، اما عشقمان به ایشان همچنان پابرجاست.

منبع: تسنیم

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین