واقعاً کورتیزول بالایی دارید؟؛ 5 نکته ای که باید بدانید + علائم کورتیزول بالا

به گزارش سرویس مجله خبر ناب به نقل از همشهری - مریم شیرافکن: در شبکه های اجتماعی، کورتیزول گاهی مقصر تقریباً همه چیز معرفی می شود؛ از چربی شکمی و اضافه وزن گرفته تا بی خوابی، خستگی و حتی میل به شیرینی. اما آیا واقعاً بیشتر ما دچار «کورتیزول بالا» هستیم؟

بررسی جدیدی که هاروارد در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ منتشر کرده، می گوید باید در این زمینه محتاط تر باشیم. اختلالات واقعی کورتیزول نادر هستند و بیشتر افرادی که از خستگی یا افزایش وزن شکایت دارند، لزوماً دچار اختلال کورتیزول نیستند.

کورتیزول چیست و چرا به آن نیاز داریم؟

کورتیزول هورمونی است که عمدتاً توسط غدد فوق کلیوی تولید می شود و نقش مهمی در پاسخ بدن به استرس، تنظیم قند خون، فشار خون و متابولیسم دارد.

بنابراین، کورتیزول «هورمون بد» نیست.

بدن ما در طول شبانه روز به طور طبیعی سطح کورتیزول را تغییر می دهد و حتی استرس، فعالیت بدنی و شرایط مختلف می توانند روی آن تأثیر بگذارند.

مشکل زمانی ایجاد می شود که بدن برای مدت طولانی مقدار غیرطبیعی و بیش از حدی از کورتیزول تولید کند.

پس چربی شکم یعنی کورتیزول بالا؟

نه لزوماً.

افزایش وزن، خستگی، مشکلات خواب، تغییرات خلقی و حتی فشار خون بالا می توانند دلایل بسیار متنوعی داشته باشند. بسیاری از این علائم در افراد سالم هم دیده می شوند.

حتی انجمن غدد درون ریز آمریکا تأکید می کند که بسیاری از علائم مرتبط با سندرم کوشینگ، مانند چاقی، افسردگی، دیابت، فشار خون بالا یا اختلالات قاعدگی، در جمعیت عمومی نیز شایع اند و به تنهایی برای تشخیص کافی نیستند.

به همین دلیل، نمی توان صرفاً با دیدن یک شکم برجسته یا احساس خستگی گفت: «کورتیزولت بالاست.»

چه زمانی باید به کورتیزول بالا شک کرد؟

یک بیماری واقعی مرتبط با افزایش طولانی مدت کورتیزول، سندرم کوشینگ است.

این بیماری می تواند با مجموعه ای از علائم همراه باشد؛ از جمله افزایش وزن، به ویژه در قسمت بالایی بدن، گرد شدن صورت، ضعف و کاهش توده عضلانی، پوست نازک و مستعد کبودی، ترک های پوستی بنفش رنگ، فشار خون بالا و افزایش قند خون.

البته داشتن یکی از این علائم به معنی ابتلا به کوشینگ نیست. پزشکان معمولاً زمانی به بررسی این بیماری فکر می کنند که علائم متعدد، غیرمعمول یا پیشرونده وجود داشته باشد.

آزمایش کورتیزول را خودسرانه انجام ندهید

یکی از اشتباهات رایج این است که فرد با یک آزمایش تصادفی خون، نتیجه کورتیزول را می بیند و بر اساس آن نتیجه گیری می کند که «کورتیزولم بالاست».

اما تشخیص سندرم کوشینگ به این سادگی نیست.

انجمن غدد درون ریز آمریکا آزمایش هایی مانند کورتیزول آزاد ادرار، کورتیزول بزاقی آخر شب و تست سرکوب دگزامتازون را برای ارزیابی اولیه در افراد مناسب توصیه می کند و انجام کورتیزول خون تصادفی را به عنوان آزمایش تشخیصی اولیه توصیه نمی کند.

بنابراین، یک عدد در برگه آزمایش به تنهایی نمی تواند توضیح دهد چرا خسته هستید یا چرا وزن اضافه کرده اید.

پس اگر مشکل از کورتیزول نیست، چه کار کنیم؟

به جای اینکه تمام مشکلات را به یک هورمون نسبت دهیم، بهتر است سراغ عوامل بنیادی تر برویم:

خواب کافی و منظم، فعالیت بدنی، تغذیه متعادل، مدیریت استرس و بررسی علل پزشکی احتمالی خستگی یا افزایش وزن.

استرس مزمن واقعاً می تواند روی رفتارهای غذایی و سلامت تأثیر بگذارد؛ اما این با داشتن یک بیماری هورمونی مشخص به نام «کورتیزول بالا» یکی نیست.

ورزش منظم نیز می تواند به کاهش استرس و بهبود سلامت روان کمک کند.

حرف آخر

کورتیزول دشمن بدن نیست؛ هورمونی ضروری است که باید در زمان و مقدار مناسب فعالیت کند.

اگر خسته اید، بد می خوابید یا در ناحیه شکم چربی اضافه کرده اید، قبل از اینکه نتیجه بگیرید «کورتیزولم بالاست»، دنبال علت واقعی باشید.

چون گاهی مشکل نه یک هورمون خاص، بلکه ترکیبی از کم خوابی، استرس، تغذیه، کم تحرکی یا یک مسئله پزشکی دیگر است.

و اگر علائم شما شدید، متعدد یا به مرور در حال بدتر شدن است، تشخیص را به پزشک بسپارید؛ نه به تست های خانگی و نسخه های ترند شبکه های اجتماعی.

منبع : Harvard Health

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین