دولت جواب مارتیک خواننده را داد: بازگشت آزاد است! - مارتیک جان! برگرد، این سرزمین سهم شماست!

به گزارش سرویس پلاس خبر ناب به نقل از رکنا - احمد زیدآبادی در کانال تلگرامی خود نوشت: مارتیک قره خانیان خواننده، آهنگساز و گیتارنواز ایرانی مقیم آمریکا گفته است: «من دعوتشان را قبول می کنم. شرایط آنها را هم قبول می کنم. من دلتنگ سرزمینم هستم و می خواهم برگردم اینجا نفس بکشم... »

مارتیک جان! به جای این حرف ها یک بلیط بگیر و سوار هواپیما شو و پا به زمین ایران بگذار! اگر کسی نگاه سایه ات کرد با من! فقط از همان ابتدای ورودت ممکن است آنقدر تقاضای سلفی گرفتن زیاد باشد که به راحتی به خانه ات نرسی!

اینجا مشکلات بخصوص مشکلات عمیق اقتصادی و اجتماعی خود را دارد همان مشکلاتی که شب و روز در رسانه های داخلی و خارجی به صورتی منصفانه یا اغراق آمیز مطرح می شود، اما به لحاظ فضای تنفس بخصوص برای هنرمندان با هر نوع سلیقه ای، آنطور نیست که رسانه های آن طرف آب، به طرزی نامنصفانه تبلیغ می کنند. از این تبلیغات نترسید. اینجا کرهٔ شمالی و شوروی زمان استالین نیست؛ چون مردم ایران شباهتی به مردمان آن دو سرزمین ندارند.

بازگشت دسته جمعی هنرمندان به کشور علاوه بر آنکه درک خود آنها را از وضعیت ایران، عینی و واقع بینانه می کند بر بهبود روحیهٔ این مردمی که از هر سو مورد تهاجم قرار گرفته اند، اثر بسیار خواهد گذاشت. 

پس مردم دوستی و وطن خواهی خود را با بازگشت به ایران به نمایش بگذارید و در غم و شادی این مردم شریک و سهیم شوید.

شما را به خدا احتیاط و حزم بی دلیل را کنار بگذارید و در نخستین فرصت، سوار هواپیما شوید و به سوی وطن پرواز کنید. این سرزمین سهم شماست. اینجا خانهٔ پدری شماست. نیاکان شما در این خاک خفته اند. غم غربت را رها کنید و  بی بیم، بی هراس به خانهٔ خود پا بگذارید. ایران و مردمش مشتاق و منتظر شمایند. 

 دولت جواب مارتیک را داد: بازگشت آزاد است!

فرهیختگان همچنین نوشت:  در پی ابراز تمایل مارتیک، شهره صولتی و جمعی دیگر از خوانندگان قبل از انقلاب برای بازگشت به ایران، الیاس حضرتی، رئیس شورای اطلاع رسانی دولت اعلام کرد: به عنوان رئیس شورای اطلاع رسانی دولت تأکید می کنم که بازگشت هنرمندان سرشناس و همه ی ایرانیانی که تمایل به بازگشت به ایران دارند، آزاد است. مگر کسانی که دستشان به خون آلوده است و پرونده های سنگینی دارند.

بعد از معین، مارتیک هم خواهان بازگشت به ایران شد

مارتیک قره خانیان در 76 سالگی  گفت : « دلم می خواهد برگردم ایران.» 

او پانزده ساله بود که همراه با خانواده به تهران آمد و اول به عنوان نوازنده و بعد به عنوان خواننده مطرح شد. مارتیک کمی پیش از انقلاب از ایران رفت به لندن تا در یکی از هتل هیلتون ها همراه با گروه ایتالیایی نوازندگی کند. به خاطر چهره ارمنی -ایرانی اش کسی فرق بین او و گروه ایتالیایی را نمی فهمید و آنجا چند سالی ایتالیایی شد، البته شرایط خیلی دوام نیاورد. 

مارتیک از ایتالیایی بودن خسته شد و خواست که به ایران بازگردد و این اتفاق بالاخره افتاد. 

اوتا سال 59 در ایران ماند اما باز هم قرار نبود این داستان خیلی ادامه دار باشد و مارتیک لس آنجلسی شد.

 او 45 سال است که ساکن آمریکاست و هیچ پرونده بازی نه در ایران و نه در آمریکا ندارد. آدم بی حاشیه ای ا ست و بعید به نظر می رسد حتی در جمع های خانوادگی هم بحث سیاسی کرده باشد. این روایت چند خطی برای خیلی از آن هایی که مثل مارتیک پیش از شروع دهه شصت از ایران رفتند، صدق می کند. 

آن هایی که مو ها و کارنامه شان سفید بوده و سفید شده و حالا منتظر یک چراغ سفید هستند تا راهی باز شود و پاسپورت آمریکایی شان را فراموش کنند و برچسب لس آنجلسی بودن از پیشانیشان برداشته شود.