تجمع برای نیما تکیدو را دست کم نگیرید؛ (ما این نسل را نشناخته ایم)

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - تجمع هواداران نیما تکیدو در ایران مال را نمی توان اتفاقی کاملاً جدا از سایر رفتارهای جمعی نسل جدید دانست. نیما شجاعی، جامعه شناس، معتقد است نمونه های مشابه این رفتار را پیش از این نیز در جامعه دیده ایم؛ از تجمع های اجتماعی گرفته تا ماجرای آب بازی در پارک آب وآتش.

شجاعی با اشاره به ماجرای آب بازی در پارک آب وآتش می گوید نوجوانانی که در آن تجمع حضور داشتند نیز به دنبال آن بودند که در فضای عمومی میدانی متعلق به خود ایجاد کنند و به رسمیت شناخته شوند. از نگاه او، حضور بخشی از نسل جدید در جنبش های اجتماعی و سپس تجمع پیرامون چهره های فضای مجازی، همگی می توانند نشانه هایی از یک نیاز اجتماعی گسترده تر باشند.

این جامعه شناس تأکید می کند که مسئله اصلی، رفتار یک گروه خاص از نوجوانان نیست، بلکه ساختاری است که نتوانسته تجربه زیسته و نیازهای این نسل را به درستی بشناسد. به باور او، وقتی روایت رسمی نتواند جامعه را آن گونه که هست توضیح دهد، فاصله میان جامعه و روایت های رسمی افزایش پیدا می کند.

شجاعی حتی درباره ادبیات و واژگانی که برخی نوجوانان در این گروه ها به کار می برند نیز معتقد است نباید صرفاً خود نوجوانان را مقصر دانست. او می گوید این ادبیات برای اعضای گروه کارکرد دارد و می تواند به آنها در پیدا کردن جایگاه و عضویت در گروه کمک کند. بنابراین اگر نگرانی درباره چنین ادبیاتی وجود دارد، باید ریشه های ساختاری آن را نیز مورد توجه قرار داد.

از نگاه او، بخشی از این رفتارها واکنشی به تجربه اجتماعی نسل جدید است؛ نسلی که می خواهد در فضای عمومی دیده شود و برای خود هویت و میدان اجتماعی بسازد. در چنین شرایطی، یک اینفلوئنسر می تواند به نقطه اتصال افرادی تبدیل شود که پیش تر در فضای مجازی یکدیگر را می شناختند.

به این ترتیب، تجمع نیما تکیدو را می توان نه یک حادثه منفرد، بلکه یکی از نمونه های رفتار جمعی نسلی دانست که به دنبال دیده شدن، تعلق و ساختن فضای اجتماعی مخصوص خود است؛ نسلی که اگر از سوی نهادهای رسمی فهم نشود، ممکن است رفتارهایش همچنان برای نسل های دیگر غافلگیرکننده باقی بماند.

متن کامل گفت وگو را اینجا بخوانید.