تاثیر اجتماعی و اقتصادی لیونل مسی بر محله ای که می توانست گمنام باشد؛ آغازی معمولی با پایانی استثنایی!

به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - شبنم روحی؛ پسری که خیلی زود از محله رفت اما یک شهر با او زندگی می کند. روایتی از مسی، محله کودکی اش و مردمی که شهرت یک فوتبالیست که زندگی روزمره آن ها را تغییر داده است را در ادامه می خوانید.

در پیاده روی جلوی خانه دوران کودکی لیونل مسی، مردی از پرو زانو زد و از دختر مورد علاقه اش خواستگاری کرد. این دو فقط برای دیدن خانه یک فوتبالیست به روساریو آمده بودند، اما حالا این خانه بخش مهمی از خاطرات زندگی شان شده است. همسایه ها شاهد این اتفاق بودند؛ مردمی که این خانه برایشان، پیش از آنکه مقصد سفر هواداران فوتبال باشد، فقط خانه خانواده ای در محله بود.

این اتفاق را فرناندا، یکی از ساکنان محله لاباخادا روایت کرد. به گفته او، شهرت مسی زندگی محله را دگرگون کرد. بیرون آمدن از خانه و ایستادن در پیاده رو دیگر اتفاق طبیعی نیست و قطعا افراد محله با توریست هایی از کشورهای مختلف و اتفاق هایی غیرمنتظره رو به رو می شوند.

برای دانستن جایگاه اجتماعی مسی، همین صحنه کوچک کافی است. او برای میلیون ها نفر، بازیکنی است که از صفحه تلویزیون می شناسند؛ اما برای ساکنان این محله، نامش به کوچه، خانه، مدرسه و خاطره گره خورده است. شهرت جهانی او سبب شده زندگی افراد محله تغییر کند و آن مکان معنای محله معمولی نداشته باشد.

گزارش رادیویی ان پی آر از روساریو، خانه دوران کودکی مسی را ساختمانی ساده و دوطبقه توصیف می کند. هواداران مقابل آن می ایستند، عکس می گیرند و روی حصار فلزی اش پرچم و پیام می گذارند. بعضی از نوشته ها تشکر از مسی است.

جذابیت این خانه از معماری شگفت انگیز آن نیست. آنچه بازدیدکننده را به اینجا می کشاند، دیدن فاصله میان یک آغاز معمولی و فقیرانه و پایانی شگفت انگیز است. تماشای خانه کودکی مسی، بزرگی او را برای هوادار قابل لمس می کند: کسی که در ورزشگاه های بزرگ جهان دیده شده، روزی از همین در بیرون آمده و در همین خیابان بازی کرده است.

از منظر اجتماعی، این دیدار نوعی "جست وجوی نزدیکی" است. هر هوادار نمی تواند زندگی یک ستاره این چنینی را تجربه کند، اما می تواند مقابل خانه قدیمی او بایستد. می تواند بخشی از جغرافیای زندگی او را بشناسد و رابطه ای که تا آن لحظه از راه تلویزیون و تصویر ساخته شده بود، به یک تجربه شخصی تبدیل کند.

برای همسایه ها نیز این خانه معنای متفاوتی دارد. آن ها در جایی زندگی می کنند که دیگران برای دیدنش سفر می کنند.

مقابل مدرسه دوران کودکی مسی، دیواره نگاری قرار دارد که در زمان برگزاری کوپا آمه ریکا 2021 نقاشی شده است. در تصویر مسی در این دیواره نگار دو کفش فوتبال زا گردن او آویزان است و کودکی او نیز قرار دارد. جمله روی دیوار معنای جالبی دارد: از کهکشانی دیگر، از محله من. نکته جالب توجه این است که سازمان گردشگری روساریو این اثر را جاذبه گردشگری معرفی کرده است. در این عبارت استثنایی و فرازمینی بودن او را نشان می دهد اما در بخش دوم تاکید دارد که او از دل همین مردم آمده است و نزدیکی و تعلق او را به محله حفظ کرده است. همه مسی را فراتر از اندازه های معمول فوتبال می دانند اما همزمان می گویند او از همین جا امده است. این افتخار فردی یک حس ارزشمندی جمعی ایجاد کرده است. نام محله ای که شاید مردم دنیا هیچ گاه نمی شنیدند حالا در روایت زندگی یکی از معروف ترین ورزشکاران تاریخ دائم به زبان می آید و همین باعث شده که مردم روساریو خودشان را بخشی از پیشینه این موفقیت بدانند. مسی حالا نماد اصلی روساریو برای بیان هویت است. آن ها در دیوار نگاره ها نوشته اند: ما هم در داستانی که دنیا می شناسد حاضر هستیم. در سپتامبر 2026 شهرداری روساریو از پروژه ای با نام میراث شماره 10 خبر داد. این طرح با حضور 32 هنرمند و کار روی بیش از 30 دیوار، به دنبال تبدیل بخشی از لا باخادا به موزه ای در فضای باز است. همسایه ها، بستگان و دوستان دوران کودکی مسی نیز در آن مشارکت دارند. وقتی جزییات این پروژه را نگاه می کنیم به محل نقاشی هنرمندی به نام فرانکو اسپینوسا می رسیم؛ او دیوار خانه مادربزرگ مسی را انتخاب کرده که چند ساختمان با خانه خود مسی فاصله دارد.

اینجا داستان مسی با داستان دیگران تلاقی می کند. دیوار فقط سطحی برای تصویر یک چهره مشهور نیست؛ بخشی از خانه یک خانواده است. نقاشی روی آن می تواند هم ادای احترام به مسی باشد و هم ثبت حضور کسانی که در همان محیط زندگی کرده اند.

اهمیت مشارکت مردم نیز در همین نکته است. وقتی ساکنان در انتخاب و ساخت روایت نقش دارند، محله گذشته خود را با زبان خودش بیان می کند. چیزی شبیه به یک موزه در فضای باز که می تواند خاطراتی را به نمایش بگذارد که در آمار مسابقات یا زندگی نامه های رسمی جایی ندارند: رابطه همسایه ها، زمین بازی، مدرسه و زندگی خانوادگی.

ان پی آر گزارش داد: مسئولان شهر تلاش می کنند در کنار مقابله با خشونت مرتبط با گروه های تبهکار، تصویر روساریو را به عنوان مقصد گردشگری بازسازی کنند. مسی یکی از چهره های اصلی این تلاش است.

از منظر اجتماعی، مسئله این است که یک شهر تا چه اندازه حق دارد با تمام ابعادش شناخته شود. وقتی نام شهری عمدتا در خبرهای خشونت تکرار می شود، زندگی عادی ساکنان، فعالیت های فرهنگی و روابط اجتماعی آن کمتر دیده می شود. تصویر مسی می تواند دریچه ای باشد که بازدیدکننده از طریق آن با بخش های دیگری از روساریو آشنا شود و دیگر آن نگاه منفی را نداشته باشند.

با این حال همه می دانند شهرت یک قهرمان به تنهایی امنیت، رفاه یا اعتماد عمومی ایجاد نمی کند. اثر پایدار آن به کیفیت زندگی و فرصت هایی بستگی دارد که برای مردم فراهم می شود. دیوارنگاره حتما نگاه ها را جذب می کند اما برای تغییر زندگی، اقدام های دیگری لازم است.

روساریو حالا مسیر رسمی گردش مسی دارد؛ مسیری شامل محله کودکی، مدرسه لاس هراس، باشگاه گراندولی، مکان های مرتبط با نیولس اولدبویس و دیوارنگاره ها. این مسیر، جغرافیای زندگی او را به تجربه ای قابل بازدید تبدیل کرده است.

حالا به بعد اقتصادی می رسیم؛ چه کسانی از این توجه سود می برند؟

آمدن گردشگر ممکن است برای راهنماها، فروشگاه ها، اقامتگاه ها و کسب وکارهای محلی فرصت ایجاد کند. اما بدون آمار درآمد و اشتغال نمی توان گفت این فرصت ها چه اندازه هستند. باید دید آیا ساکنان محله در فعالیت های گردشگری نقش دارند، باشگاه های پایه از این توجه بهره می برند و بخشی از منابع به بهبود فضای عمومی برمی گردد یا خیر. معیار موفقیت، فقط تعداد عکس هایی نیست که بازدیدکنندگان می گیرند. اگر شهرت مسی بتواند به فرصت شغلی، حفظ فضاهای محلی و امکانات بهتر برای کودکان کمک کند، پیوند میان قهرمان و زادگاهش معنای عملی تری پیدا خواهد کرد.