نیویورک تایمز: ایران میراث کارتر را نابود کرد و حالا نوبت ترامپ است

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - روزنامه آمریکایی پس از آنکه «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا در روز صد و سی وششم از جنگ متجاوزانه اش علیه ایران صحبت از تصمیم غارتگرانه اش برای اخذ عوارض ۲۰ درصدی از کشتی های باری گذری از تنگه هرمز کرده و سپس ۲۴ ساعت بعد از آن تصمیمش را در مواجهه با اعتراضات متحدان عرب تغییر داد نوشت که این رویداد و روند کارها و تصمیمات ترامپ نشان می دهند که رویکرد زورگویانه و متجاوزانه او در قبال ایران روز به روز بیشتر به انحراف و آشفتگی کشیده می شود.

به گزارش ایسنا، پیتر بیکر، خبرنگار ارشد نیویورک تایمز در حوزه اخبار کاخ سفید پیرامون شکست های پی در پی عملیات متجاوزانه آمریکا علیه ایران نوشت: «عملیاتی که قرار بود یک عملیات تمیز چهار تا شش هفته ای باشد حالا وارد بیستمین هفته مملو از آشفتگی خود شده است در حالی که دیگر حتی رفتار فی البداهه و غیرقابل پیش بینی ترامپ برای آن نیز هیچ اثر و بهبودی نشان نمی دهد.»

رسانه آمریکایی با اعتراف به و تصدیق اینکه این جنگ قابل برد نیست چون ایران تسلیم شدنی نیست خاطر نشان کرد: «رئیس جمهوری که تلاش کرده قدرت نمایی در عرصه جهانی را به عنوان نشانه و مشخصه اصلی دور دوم ریاست جمهوری خود به رخ بکشد، حالا شاهد این است که ایران برایش دشمنی است که تسلیم اراده او نمی شود و جنگ ژئوپلتیکی با آن هم جنگی نیست که از طریق پست منتشر کردن در رسانه های اجتماعی و تهدید به اعمال عوارض، قابل برد باشد.»

نیویورک تایمز با ذکر اینکه «یادداشت تفاهم» منعقد شده بین دولت ترامپ و ایران حالا تبدیل به «یادداشت سوءتفاهم» شده خاطر نشان می کند: «اکنون ثابت شده که ترامپ (در قبال ایران) دیگر نه راهبرد نظامی روشنی دارد و نه حتی یک راهبرد دیپلماتیک روشن.»

ولی نصر، استاد دانشکده مطالعات پیشرفته بین المللی دانشگاه جانز هاپکینز که سابقه مشاوره به رؤسای جمهور و وزرای خارجه آمریکا در امور غرب آسیا را دارد، می گوید: «او با کشوری روبه رو شده که حاضر نیست طبق قوانین او بازی کند؛ قوانینی که یعنی کرنش کنی، حلقهٔ قدرت را ببوسی، بگویی چقدر فوق العاده است و بعد ببینی چه امتیازاتی حاضر است بدهد.»

به نوشته نیویورک تایمز تجاوزگری نظامی بی سرانجام ترامپ در غرب آسیا یک درس جدید اما تکراری دیگر برای آمریکا است از این واقعیت که چرا هر گونه جاه طلبی مداخله جویانه روسای جمهور ایالات متحده علیه این منطقه برای نسل اندر نسل در باتلاق دفن شده و خواهد شد.  به باور بیکر، «ابزارهای قدرتی که به پیشبرد منافع واشنگتن در دیگر نقاط جهان کمک می کنند، لزوما در اینجا کارایی ندارند؛ واقعیتی که بسیاری از اسلاف ترامپ نیز به آن پی برده بودند.»

تحلیلگر نیویورک تایمز این موضوع را برجسته می سازد که هر چند ترامپ از زمان بازگشت به قدرت در سال گذشته همواره از به کرسی نشاندن حرف خود در برابر برخی کشورها و بلوک ها لذت برده و حتی به شکلی مغرورانه ادعا کرده که شاید قدرتمندترین مرد تاریخ جهان است اما  رویکرد قلدرمآبانه و متجاوزانه اش علیه ایران او را وارد یک وضعیت منحوس به شدت ناامیدکننده کرده است.

رسانه آمریکایی در بخش دیگری از این گزارش، با منعکس کردن صحبت های تحلیلگران به واکاوی ریشه های ناکامی ترامپ می پردازد. نیویورک تایمز خاطر نشان می کند: «او گرچه با موفقیت متحدان ناتو را به افزایش هزینه های نظامی وادار کرد، از شرکای تجاری امتیاز گرفت و با یک حملهٔ کماندوییِ دقیقِ یک شبه عملاً ونزوئلا را تحت تسلط خود قرار داده اما روشن نیست که بتواند در صحرای ایران راه به جایی ببرد.»

سوزان مالونی، معاون و مدیر سیاست خارجی مؤسسه بروکینگز می گوید: «رویکرد مبتنی بر زور ترامپ به جهان در دور دوم، مدیون کمی شانس و تمایل گاه به گاه دولت های دیگر برای تسهیل یک میانبر فرار بوده است. اما هیچ چیز در ۴۷ سال گذشته نباید او را به این باور برساند که تهران نیز آن مسیر را خواهد رفت.»

جان هانا، مشاور امنیت ملی سابق دیک چنی، معاون رئیس جمهور اسبق آمریکا و عضور ارشد انستیتوی یهودی امنیت ملی آمریکا کسی است که سابقا از استفاده محدود از نیروی نظامی از سوی آمریکا علیه برنامه هسته ای ایران حمایت کرده بود اما حالا اعتراف می کند که آمریکای ترامپ با دست زدن به آنچه او «حمله گسترده برای بریدن سر» توصیف کرده به وضوح ساختار قدرتی که در ایران بعد از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ قدرت پیدا کرد را دست کم گرفت.

جان هانا حالا با اذعان به اشتباهات راهبردی کاخ سفید می گوید: «در نگاه به گذشته، این جنگ مبتنی بر مفروضاتی عمیقاً اشتباه به راه افتاده در حالی که هیچ کدام ویرانگرتر از این باور رئیس جمهور نبود که نظام جمهوری اسلامی ایران خانه ای پوشالی است که زیر رگباری از حملات هوایی آمریکا و پست های توئیتری آتشین فرو خواهد ریخت.»

وی اضافه کرد: «در عین حال دستگاه امنیت ملی منسجمی پیرامون رئیس جمهور وجود نداشت که حاضر باشد حقیقت را به اصحاب قدرت بگوید و مفروضات نادرست او را بر اساس دانش و تجربه حرفه ای های واقعی سیاست خارجی، دفاعی و اطلاعاتی به چالش بکشد.»

تحلیلگر نیویورک تایمز با اشاره به فروپاشی آتش بس و از سرگیری حملات، گزارش می دهد که ترامپ بار دیگر به گزینه نظامی روی آورده و دستور از سرگیری محاصره دریایی در تنگه هرمز را صادر کرده است. همچنین رئیس جمهور آمریکا تهدید کرده که «ضربه ای خوب، بزرگ و محکم» به کوه کلنگ، تأسیساتی مستحکم در نزدیکی یکی از مراکز اصلی هسته ای ایران، وارد خواهد کرد.

بیکر در این گزارش می نویسد: «آتش بسی که اکنون زیر سایهٔ حملات شبانه فروپاشیده، حتی در حد یک توافق نه چندان گسترده هم به اجرا در نیامده است. قرار بود مسکّنی موقت برای خاموش کردن آتش جنگ به مدت ۶۰ روز باشد تا دو طرف بتوانند بر سر اختلافات واقعاً پیچیده، به ویژه آیندهٔ برنامه هسته ای ایران، مذاکره کنند. اگر یک توافق موقت هم نتواند دوام بیاورد،  دو طرف چگونه به توافقی دائمی که نیازمند مصالحه های دردناک است، دست خواهند یافت.»

او ادامه می دهد: «به نظر می رسد ترامپ دربارهٔ مسیر پیش رو دچار تردید است. او دوباره به گزینهٔ استفاده از نیروی نظامی روی آورده و دستور از سرگیری محاصرهٔ دریایی در تنگه هرمز را صادر کرده است. او تهدید کرده "ضربه ای خوب بزرگ و محکم" به کوه کلنگ، پایگاهی مستحکم در نزدیکی یکی از تأسیسات اصلی هسته ای ایران، وارد خواهد کرد. اما با توجه به مخالفت افکار عمومی با جنگ، نشانهٔ چندانی از تمایل او برای از سرگیری بمباران تمام عیاری که مشخصهٔ آغاز جنگ بود، دیده نمی شود.»

تحلیلگر نیویورک تایمز اشاره می کند که ترامپ همزمان از مذاکرات بیشتر سخن می گوید اما مشخص نمی کند چگونه مذاکراتی که پیشتر شکست خورده، این بار می تواند موفق شود. او عمیقاً نسبت به این احتمال ابراز تردید کرده است. همزمان، او از مذاکرات بیشتر سخن گفته، اما مشخص نکرده مذاکراتی که پیش تر شکست خورده، چگونه می تواند به موفقیت برسد. در واقع، او بدبینی عمیق خود را نسبت به این احتمال ابراز داشته، هرچند این می تواند صرفاً راهی برای پایین آوردن انتظارات باشد. در عوض، ترامپ ظاهراً می اندیشد می تواند ایران را به لحاظ اقتصادی از پا درآورد، در حالی که ایرانی ها ظاهراً می اندیشند با توجه به سیاست بازی های قیمت بنزین در آستانهٔ انتخابات میان دوره ای کنگره، می توانند ترامپ را از نفس بیندازند.»

آرون دیوید میلر، مذاکره کننده سابق آمریکا برای غرب آسیا و کارشناس ارشد اندیشکده کارنگی اظهار کرد: «ترامپ در تنگنا گرفتار شده و با دشمنی بی رحم و سرسخت روبروست که اهدافش – شامل حفظ اهرم فشار بر تنگه هرمز و میل جدید به هژمونی بر خلیج فارس - اکنون او را گروگان گرفته است.»

این تحلیلگر آمریکایی با یادآوری بحران  سفارت آمریکا در ایران در سال ۱۹۷۹ و تأثیر آن بر جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده می نویسد: «ایران میراث یک رئیس جمهور را بلعید و خدشه دار کرد و اکنون با توجه به اینکه به نظر می رسد زمان به نفع ایران است، ایران باز هم می تواند میراث رئیس جمهور دیگری را در آمریکا خدشه دار یا نابود می کند.»

به نوشته نیویورک تایمز تغییر ناگهانی موضع ترامپ در عرض ۲۴ ساعت در ماجرای عوارض راهزنانه ۲۰ درصدی در هرمز، نشان می دهد ترامپ این روزها تا چه حد بر اساس بداهه عمل کردن پیش می رود. او دوشنبه با اعلام اینکه ۲۰ درصد عوارض بر محموله های کشتی های باری در تنگه هرمز وضع می کند، با موضع ادعایی دولت خودش که عوارض مشروع اعمال شده از سوی جمهوری اسلامی ایران در تنگه را نقض غیرقابل قبول قوانین بین المللی می دانست، متناقض عمل کرد.

تصمیم او به لغو طرح راهزنانه اش در روز سه شنبه پس از تماس رهبران نگران عرب حاشیه خلیج فارس نشان داد او پیش از اعلام عوارض جدید، زحمت مشورت با متحدانش را به خود نداده یا نگرانی هایشان را نادیده گرفته است. او این چرخش را با توضیحی به سختی باورپذیر که می خواست با آن وجهه خودش را حفظ کند توجیه کرد آنجا که ادعا کرد رهبران کشورهای حاشیه خلیج فارس در عوض وعدهٔ «قراردادهای تجاری و سرمایه گذاری» داده اند هر چند که توضیح نداد چه سرمایه گذاری هایی و جزئیات بیشتری هم برای اشاره به تعهدات مشخص ارائه نکرد. ترامپ به خبرنگاران مدعی شد: «آنها قرار است سرمایه گذاری های عظیمی در آمریکا انجام دهند و من این را خیلی بیشتر دوست دارم. من اصلاً مفهوم عوارض را دوست ندارم.»

گزارش نیویورک تایمز، با اشاره به رفتارهای متناقض ترامپ - از تمجید از مذاکره کنندگان ایرانی به عنوان «افرادی بسیار منطقی و باهوش» تا «آشغال و بیمار» خواندن آنها تنها سه هفته بعد - به نقل از تحلیلگران نتیجه گیری می کند همه اینها نشان دهنده فقدان یک راهبرد منسجم است.

عباس میلانی، مدیر مطالعات ایران در دانشگاه استنفورد، می گوید: «من فکر نمی کنم او [ترامپ] راهبردی در قبال ایران داشته باشد. این مشکل اصلی است. او با دو هدف متناقض به این مسائل نزدیک می شود و با دو هدف متناقض پیش می آید: از یک سو می گوید می خواهیم با شما معامله کنیم و ایران را به اقتصادی شکوفا تبدیل کنیم، و از سوی دیگر می گوید تمدن شما را نابود خواهم کرد.»

میلانی گفت: «فکر نمی کنم او هرگز واقعاً ماهیت این نظام را درک کرده باشد. او هنوز هم آن را نمی فهمد. نظام ایران مثل هیچ نظام دیگری نیست. »

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین