مرگ تدریجی یک رؤیا
به گزارش سرویس ورزشی خبر ناب به نقل از همشهری - پرونده تیم ملی ایران در جام جهانی۲۰۲۶، خیلی زودتر از آنچه استحقاقش را داشتیم بسته شد تا شاگردان امیر قلعه نویی با چمدان هایی پر از حسرت، بلیت برگشت به خانه را در دست بگیرند. این بار اما، قصه حذف ایران، نه از سر ناتوانی در ساق ها که داستانی نوشته شده با بی رحم ترین و دراماتیک ترین سناریوهای ممکن بود. اوج این تراژدی نفسگیر در شب تقابل با مصر رقم خورد. ثانیه های پایانی وقت های اضافه بود؛ قلب ها در سینه به شدت می تپید که شجاع خلیل زاده، توپ را به تور دروازه چسباند. برای چند ثانیه، ایران روی ابرها پرواز می کرد؛ نخستین صعود تاریخ به مرحله حذفی جام جهانی! فریاد شادی در خیابان های تهران تا دورترین نقاط ایران طنین انداز شد. اما فوتبال، گاهی بی رحم ترین پدیده جهان است. خط کشی های سرد و بی روح تکنولوژی، حکم به آفساید داد. تنها چند میلی متر لعنتی، مسیر تاریخ را عوض کرد و سرنوشت را از نو نوشت. تیمی که تنها چند میلی متر با صعود مستقیم فاصله داشت، موقتا از پرواز بازماند.
وقتی سرنوشت از دست خودمان خارج شد، با چشمانی نگران منتظر نتایج ۳بازی دیگر نشستیم تا شاید به عنوان تیم سوم راهی مرحله بعد شویم. امید اول ما به مربی سابق خودمان بود؛ به ساق پای بازیکنان غنا و تفکرات کارلوس کی روش تا یقه کرواسی را بگیرند اما تیم کی روش که صعودش پیش تر قطعی شده بود، در این ماموریت غیرمستقیم بازنده شد. بعد از این چشمانمان به ازبکستان، گربه سیاه سال های اخیرمان و فابیو کاناوارو دوخته شد تا شاید با متوقف کردن کنگو، راه صعود ما را هموار کنند، اما این در امید هم بسته ماند. پرده نهایی این درام کشنده در نبرد اتریش و الجزایر به نمایش درآمد؛ جایی که همه منتظر یک برنده بودند؛ درست مثل بازی با مصر، الجزایر تا ثانیه های پایانی پیش بود و ما بار دیگر خود را در مرحله حذفی می دیدیم. نفس ها در سینه حبس بود که ناگهان، گل ثانیه های پایانی اتریش، آب یخی شد بر پیکر نیمه جان رؤیاهایمان.
جام جهانی۲۰۲۶ برای ایران، آوردگاه حسرت های عمیق بود. حسرت نبردن نیوزیلند، ضعیف ترین تیم رنکینگ حاضر در مسابقات، بغض گل مردودشده مهدی طارمی مقابل بلژیک به خاطر آفساید، حسرت پنالتی از دست رفته همان طارمی برابر مصر و درنهایت، داغ آفساید شجاع. همه این نتایجی که می توانست رقم بخورد و نخورد، دست به دست هم دادند تا طلسم نخستین صعود ایران باز هم تمدید شود. در میان این مرثیه سرایی، نباید فراموش کنیم که این تیم در چه شرایطی راهی مسابقات شد. پسران ایران در روزهایی که سایه دلهره آور شرایط جنگی بر کشور سنگینی می کرد و کابوس مشکلات پیچیده ویزا تا لحظه آخر گریبانگیرشان بود، راهی مسابقات شدند. آنها نه تنها با حریفان که با انبوهی از موانع بیرون از زمین نیز جنگیدند و سربلند از زمین بیرون آمدند.
و اما پایان بندی این جام برای ما، باز هم نشد که بشود؛ این جمله تلخ را بارها در تاریخ فوتبالمان تکرار کرده ایم اما حقیقت روشن این است که فوتبال ایران هرگز دست از تلاش برنخواهد داشت. این قطره های اشک، این پنالتی های ازدست رفته و این میلی مترهای فاصله دار، روزی به پل های مستحکم پیروزی تبدیل خواهند شد. ما دوباره از خاکستر این حسرت ها بلند می شویم؛ چراکه تا توپ می چرخد، امید برای ایران زنده است.
منبع: روزنامه همشهریاین خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.
منبع : همشهری آنلاین
