تازه ترین مدالیوم خانه تئاتر به یک موزیسین رسید؛ ایستاده در تئاتر!

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر خبر ناب به نقل از خبرآنلاین - مهر، به همت انجمن موسیقی خانه تئاتر مراسم نکوداشت سعید ذهنی از هنرمندان پیشکسوت عرصه آهنگسازی تئاتر و سینما شامگاه روز شنبه بیست و یکم شهریور با حضور جمعی از هنرمندان عرصه تئاتر در تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر ایران برگزار شد.

تاجبخش فنائیان مدرس دانشگاه و کارگردان تئاتر در ابتدای این مراسم درباره شخصیت فرهنگی و هنری سعید ذهنی گفت: من سعید را از دوران دانشجویی در دانشکده هنرهای زیبا می شناسم. من معمولاً اسم ها را به خاطر نمی سپارم و حافظه خوبی ندارم، اما سعید از همان ابتدا به دلیل استعداد و اخلاق ویژه اش در ذهن من ماند. بعدها فهمیدم او فقط دانشجوی تئاتر نیست، بلکه موسیقی دانی عالی و بااستعداد است.

وی با بیان خاطراتی از نحوه همکاری با سعید ذهنی در پروژه «هملت و دن کیشوت» افزود: سعید ذهنی، برادرش و خواهرش همه هنرمندند؛ هنر در خون و رگ این خانواده جریان دارد. سعید با شناخت سبک نمایش، شخصیت ها و ارتباطشان با هم، اشعار را به موسیقی تبدیل می کند و اثری خلق می کند که حتماً در کارنامه اش می ماند. من دیدم موسیقی خلاق چقدر می تواند به یک اثر رشد بدهد. سعید هم از نظر علمی و هم تجربی پرکار است. او در دوران دانشجویی جوانی خوش چهره، خوش برخورد و مودب بود و مطمئنم اشک هایش را در تنهایی می ریزد. او با این روحیه شاداب، تضاد تکاملی یک انسان هنرمند را پر می کند. امیدوارم همچنان شاداب و پرانرژی در صحنه تئاتر، هم به عنوان هنرمند و هم مدیر هنری، برای جامعه تئاتری مفید باشد.

ارزشمندترین معلمان کسانی هستند که موتور دانشجو را روشن می کنند

ایوب آقاخانی نویسنده، کارگردان، دبیر جشنواره تئاتر فجر و مدیر شورای ارزشیابی و نظارت بر نمایش اداره کل هنرهای نمایشی هم پس از صحبت های تاجبخش فنائیان گفت: من همواره افتخار می کنم که از طرف جامعه دانشگاهی، شاگرد مستقیم بزرگانی چون بهرام بیضایی، محمود دولت آبادی، هوشنگ گلشیری، جمال میرصادقی، حمید سمندریان و فرهاد ناظرزاده بوده ام و البته سعید ذهنی حتماً به من گلایه خواهد کرد که چرا او را کنار این بزرگان نام بردم، اما من به او پاسخ خواهم داد. در جهان معلمی، ارزشمندترین معلمان کسانی هستند که موتور دانشجو را روشن می کنند.

وی افزود: سعید ذهنی از سال ۷۸ با شوریدگی عجیبش در کلاس حاضر می شد. اول به تو می فهماند چقدر جاهلی، بعد نشانت می دهد چقدر به زیبایی های جهان چشم بسته ای و سپس با شورش تو را شیدا می کند. وقتی از کلاس بیرون می آمدی، احساس می کردی سرشار شده ای. سعید تجسم ضرب المثل «فلسفه مطلق» است؛ کودک درونش در کلاس درس می دهد و خودش هم به وجد می آید. او هرچه دارد را وسط می ریزد. گاهی نگران می شدم که مبادا برای موسیقی نمایش بیش از حد لازم انتظار داشته باشد، اما او باور داشت که بچه ها باید درک موسیقایی پیدا کنند. من همیشه دستم پر بوده و از او بسیار آموخته ام. ۲ سال بعد از شاگردی اش، اولین کتابم با مقدمه او منتشر شد. امروز ۲۶ سال است که در دولت استخدامم و هنوز آرزو دارم کلاس های سعید را ببینم.

سعید شبیه «دایره گچی قفقازی» شد

پس از صحبت های آقاخانی پیام تصویری محمد رحمانیان نویسنده، کارگردان و پژوهشگر تئاتر به مناسبت نکوداشت سعید ذهنی پیش روی مخاطبان حاضر در مراسم قرار گرفت.

رحمانیان در این پیام تصویری گفت: من از سال ۱۳۶۸ سعید را می شناسم، زمانی که وارد دانشکده هنرهای زیبا شد. ما با هم بودیم و او بسیار همراه و دوست داشتنی بود. از همان سال ها نویسندگی و کارگردانی را آغاز کرد. او هنرمندی چندوجهی در حوزه های نویسندگی، کارگردانی، بازیگری و آهنگسازی است اما در آهنگسازی هم گرایش بیشتری پیدا کرد، اما به عنوان کارگردان و دراماتورژ فعالیت چشمگیری داشت. نمایشنامه «چهار فصل» او را هم به یاد دارم که اجرای درخشانی بود و البته من موسیقی تئاتر «دایره گچی قفقازی» به کارگردانی حمید سمندریان را بسیار دوست دارم؛ کما اینکه هنوز ترانه های این اثر درخشان را یادم هست.

وی افزود: به نظرم سعید خودش شبیه «دایره گچی قفقازی» شد؛ مثل کودکی که در وسط دایره ایستاده و یک طرف بچه های تئاتر و طرف دیگر بچه های موسیقی او را می کشند. اما بچه های تئاتر او را خیلی دوست داشتند و نمی خواستند صدمه ببیند، دستش را ول کردند و او سهم بچه های موسیقی شد. هرجا هست، برایش بهترین ها را آرزو می کنم. من شخصاً از او فراوان آموختم و در کنارش روی صحنه رفتم. من درس مردانگی، هنر، عشق و وفاداری به تئاتر را از او یاد گرفتم.

در تجلیل دوستی که واقعا «دوست» بود و هست

میکائیل شهرستانی بازیگر، کارگردان و مدرس تئاتر هم در بخش دیگری از مراسم نکوداشت سعید ذهنی توضیح داد: قبل از شروع مراسم به سعید گفتم حال خوبی ندارم، اما نام سعید کافی است که در این جمع عزیز حضور پیدا کنم. البته که ما همه سعید ذهنی را می شناسیم. من نه شاگردش بودم، نه معلمش، اما دوستش بودم. وقتی می گوییم «دوست»، جمع بسیاری از معرفت ها و ارزش ها را در بر می گیرد. به یک نفر می گویی بازیگر یا هنرمند، اما درباره سعید باید گفت او یک «آرتیست» است که شامل معرفت ها و منش هایی چون درک زیبایی شناسی، اخلاق و وفاداری به حرفش می شود.

وی پس از ارائه چند خاطره از همکاری هایش با سعید ذهنی گفت: کارهای سعید از دل برمی آید و به دل می نشیند. «دایره گچی قفقازی» یکی از شیرین ترین کارهایی بود که دیدم. در کنار صحنه های خلق شده توسط پدر معنوی ام استاد سمندریان، موسیقی سعید هم گوش نواز بود گویی ملودی اش روی سنگ کنده شده باشد. من وقتی اسم سعید را می شنوم، فوراً این به ذهنم می آید. ما دو سه کار با استاد سمندریان کردیم، اما متأسفانه توفیق نداشتیم به صحنه برود. به هر حال خوشحالم که انجمن موسیقی خانه تئاتر به او توجه دارد و امیدوارم همواره حرمت بچه های موسیقی و تئاتر نگه داشته شود.

باید در جهت معرفی ارزشمندی های موسیقی تئاتر بیشتر تلاش کنیم

بابک رضایی مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم در ادامه این مراسم با اشاره به خدمات مستمر سعید ذهنی در عرصه موسیقی تئاتر اظهار کرد: من به دلیل شغل پدرم سال ها در شیراز زندگی کردم و کار هنری را از شیراز آغاز کردم. حتی یادم است سال ۷۲ در جشنواره تئاتر کودکان و نوجوان همدان شرکت کردم و نمایش «خروسک پریشان» به آهنگسازی سعید ذهنی را در آنجا دیدم. قبل از آن، برای نمایش ها موسیقی های انتخابی جمع می کردیم و با سختی ادیت می زدیم. ولی وقتی با آن نمایش آشنا شدم، با ذهن خلاق و فضای خاص موسیقی آشنا شدم که برایم بسیار جذاب بود و دیدم را تغییر داد. مسیری که سعید ذهنی بی تردید در آن نقش اساسی داشت.

وی افزود: خاطرم هست در سال ۷۵ که مدیرکل ارشاد فارس می خواست جشنواره تئاتر استان را برگزار کند، پیشنهاد دادم جشنواره را در یکی از شهرستان ها برگزار کنیم. به همین سبب جشنواره را به کازرون بردیم و از آقای ذهنی به عنوان داور دعوت کردیم. یک هفته در خدمت ایشان بودیم. شب ها با بچه های تئاتر جمع می شدیم، ساز می زدند و می خواندیم و در این روزگار بود که به ویژگی های اخلاقی و علمی سعید ذهنی بیشتر پی بردم. البته من توفیق شاگردی آقای ذهنی را نداشتم، اما همواره دوست خوبی برایم بوده است. حتی در دهه ۸۰ که مدیر انجمن موسیقی ایران شدم، قطعه ای به نام «هلال کاروان» با آقای ذهنی و نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران روی صحنه بردیم.

مدیر دفتر موسیقی وزارت ارشاد با اشاره به توانمندی های سعید ذهنی در عرصه آهنگسازی سینما هم گفت: ما در کنار آقای ذهنی کمک می کنیم که موسیقی تئاتر بیشتر شناخته شود. در جلسه رونمایی آلبوم گفتم که باید بازیگر باشی و روی صحنه حضور داشته باشی تا لمس کنی که موسیقی چقدر در نمایش مؤثر است و چقدر فضا را تغییر می دهد.

چند نکته درباره ویژگی های موسیقایی آثار سعید ذهنی

علی جعفری پویان از نوازندگان شاخص عرصه نوازندگی ویولن نیز در تجلیل از فعالیت های سعید ذهنی بیان کرد: تقریباً سه دهه است که با آثار سعید در ارتباطم و اکثر آثارش را با افتخار اجرا کرده ام. من امروز فکر می کردم چرا باید صحبت کنم، بنابراین گفتم فقط از سعید تشکر کنم که در سنین مختلف فرصت اجرای آثارش را در اختیار من گذاشت و این افتخار بزرگی است و چه خوب است در زمان مناسب از افراد تجلیل کنیم. متأسفانه فرهنگ ما این گونه است که وقتی صحبت تجلیل می شود، همه نگران می شوند که کسی فوت کرده یا نزدیک به فوت است. این فرهنگ خوبی نیست بنابراین زودتر تجلیل کردن باعث شادی و انگیزه می شود؛ در این راه من از سعید می خواهم با روحیه بالاتری کار کند.

وی گفت: سعید ذهنی موسیقی دان و هنرمند چندوجهی است؛ کارگردانی تئاتر، بازیگری و موسیقی؛ مسیری که هیچ وقت در هیچ کدام از آنها ادعا نداشت. همه مخاطبان ساده نویسی و زیبانویسی را در کارهایش می دیدند. ما موسیقی دانان خوب زیادی داریم، اما در جهان هنر، آدم نمی تواند جایگاه خودش را بفهمد. من در سی چهل اثر سعید یک خلوص دیدم که کار را برایم سخت کرد. هرچه ساده تر، اجرایش سخت تر و سعید یکی از خالص ترین موسیقی ها را خلق می کند. البته من اینجا یک خواهشی دارم؛ اینکه بیاییم در کنار این تجلیل ها مجموعه آثار تئاترش را هم حمایت کنیم.

قدردانی از هنرمندی که گوش نمی کند، می شنود!

منیژه محامدی کارگردان و مدرس تئاتر هم در یک پیام تصویری خطاب به سعید ذهنی گفت: به نظرم وقتی تئاتر کار می کنیم، داشتن سعید ذهنی در کنارت خیلی کمک می کند؛ او مثل یک وزنه مهم همراهت است و راه را باز می کند. یادم است در پروژه ای با او کار می کردیم، با اینکه کار تلویزیون داشت، وقت زیادی برای من و نمایش می گذاشت. کار کردن با سعید لذت بخش است چون اخلاق خوبی دارد و تو را می شنود. اغلب آدم ها تو را گوش می دهند ولی نمی شنوند، اما سعید «می شنود» و درک می کند. رابطه سعید با تو هنری، علاقه مندانه و رفاقتی است.

وی تصریح کرد: این خیلی مهم است که در کار هنری با عشق کار کنی. سعید این خصوصیات را دارد و کارش همیشه با عشق است. آدم خلاق، بی مشکل و مهربانی است. من خیلی از او یاد گرفتم و دوست دارم همیشه با سعید کار کنم.

خاطره یک بازیگر پیشکسوت از نوازندگی ویولن

بهرام ابراهیمی بازیگر و گوینده پیشکسوت تئاتر کشورمان هم در بخش دیگری از مراسم نکوداشت سعید ذهنی با ذکر خاطراتی از همکاری اش با این هنرمند توضیح داد: یکی دیگر از خاطرات جذاب من به یک پروژه رادیویی به کارگردانی جواد پیشگر و همراهی میکائیل شهرستانی باز می گردد که من مشکلات و دغدغه های خودم را با متن داشتم. درعین حال هم قرار بود در این کار ویولن بزنم و سعید ذهنی سریع تلاش کرد به من ویولن یاد بدهد. بعد به او گفتم؛ «بابا سعید، ولم کن. من همین جوری بد می زنم. اضافه کاری ندارم. بلد نیستم صدای ویولن در بیاورم، صدای بچه گربه در می آید». ولی سعید خیلی جدی و محکم ایستاد و با هم کار کردیم.

وی افزود: من سعید را خیلی دوست دارم و فکر می کنم هیچ کس به اندازه من در کل تاریخ بشر سعید ذهنی را اذیت نکرده باشد. اما می خواهم بگویم در بدترین شرایط سعید ذهنی یک دوست فوق العاده نسبت به من بود. من به خاطر دوستی و عشقی که در این سال ها به هم منتقل کردیم از سعید قدردانی می کنم و به او می گویم سعید بیش از اندازه ای که تصور کنی عاشقت هستم.

آقای ذهنی ردپای شما در تئاتر هرگز پاک نمی شود

علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر هم در بخش های انتهایی برنامه تصریح کرد: آقای ذهنی ردپایی که شما در موسیقی تئاترهای این مملکت گذاشتید، هرگز پاک نمی شود. مطمئنم خیلی از جوان ترها در ابتدای راه یا میانه راه، اگر راه را گم کنند، با دنبال کردن این ردپا به مسیر اصلی برمی گردند.

وی افزود: یک وجه آقای ذهنی را شاید کمتر بشناسند. دوستانش می دانند که با ذهنی می شود یک قرار صبحانه دوستانه گذاشت و خیلی خاطره انگیز شود اما بعد از صبحانه بلافاصله با او وارد جلسه صنفی و کاری می شوی و چنان رگ گردنش برای بچه های تیمش و صنفش و اعضای انجمن می زند که مجبور می شوی فقط بگویی: «چشم، هرچی شما بگویید، من تا یک ساعت دیگه انجام می دهم». من می توانم ایشان را مثال بزنم که با این همه دغدغه و مشغله، چقدر برای صنف و خانه تئاتر زحمت می کشند. پس آقای ذهنی از شما ممنونیم. شما یک الگو هستید که تمام جلسات را با دقت رصد می کنید. کافی بود یک اتفاق یا تغییر در خانه بیفتد و شما بلافاصله کمتر از یک یا دو روز آن مسیر را طی می کردید و همیشه پیگیر بودید.

از شما اجازه می گیریم و به افتخار تئاتر تعظیم می کنم

سعید ذهنی آهنگساز و مدرس پیشکسوت عرصه موسیقی تئاتر هم در پایان این برنامه ضمن قدردانی از خانواده اش، ارشام مودبیان تهیه کننده آثارش، خانه تئاتر، انجمن موسیقی تئاتر خانه تئاتر، هنرمندان و دست اندرکاران برگزاری مراسم نکوداشتش گفت: بزرگداشت گرفتن برای هیچ آرتیستی، به معنای پایان انجام وظیفه هنری اش نیست؛ تازه شروع و انگیزه ای بسیار بزرگ برای این است که حالا خیلی بیشتر باید کار انجام شود و بهتر انجام شود. باور دارم هنوز خیلی کار است که نساختم و باید بسازم. باور دارم هنوز خیلی کارها را کارگردانی نکردم و از همه مهم تر، باور دارم هنوز باید خیلی کارها برای همکارانم انجام بدهم.

وی در بخش پایانی صحبت هایش که با رونمایی از آلبوم موسیقی های فیلمش هم همراه بود، گفت: فقط یک اجازه می گیرم از شما که اجازه بدهید در پایان این برنامه و قبل از اینکه بحث رونمایی شود، در مقابل شما بایستم و یک دقیقه به افتخار تئاتر و شما تعظیم کنم.

پس از صحبت های ذهنی، مدالیوم خانه تئاتر به پاس سال ها تلاش و کوشش در عرصه آهنگسازی آثار نمایشی در حضور تعدادی از هنرمندان حاضر در برنامه به سعید ذهنی اهدا شد.

قرائت بیانیه انجمن موسیقی تئاتر توسط شروین عباسی، اجرای چند برنامه موسیقایی، پخش چند کلیپ از دوران مختلف فعالیت های سعید ذهنی بخش های مختلف آئین نکوداشت این هنرمند را تشکیل می داد.

این خبر توسط سایت خبرآنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : خبرآنلاین