دلیل نفخ شکم چیست؟

به گزارش سرویس بین الملل خبر ناب به نقل از همشهری - مانند بسیاری از عملکردهای بدن، روند هضم با افزایش سن کند می شود و باعث می شود غذای هضم شده برای حرکت در امتداد دستگاه گوارش از معده به روده ها، زمان بیشتری صرف کند. هرچه غذا بیشتر در دستگاه گوارش بماند، فرصت بیشتری برای تولید و تجمع گاز وجود دارد که منجر به نفخ می شود.

شکم شما می تواند تغییر شکل دهد و منبسط شود تا مقادیر کمی گاز تولید شده در طول هضم منظم را تحمل کند. با تولید طبیعی گاز، دیافراگم (صفحه ماهیچه ای که قفسه سینه را از شکم جدا می کند) بالا می رود و دیواره شکم سفت می شود تا شکم بتواند شکل خود را حفظ کند. با این حال، گاز بیش از حد می تواند فضا را پر کند و باعث بیرون زدگی شکم شود.

نفخ شامل دو چیز متفاوت است

آنچه اکثر مردم به عنوان «نفخ کردن» می شناسند، از نظر فنی دو عمل متفاوت است. یکی نفخ که احساس فشار شکمی است و دیگری اتساع که تورم فیزیکی شکم است. این دو با هم باعث گرفتگی، پری و فشار می شوند و ناراحتی از خفیف تا شدید متغیر است.

نفخ گاه به گاه معمولاً جای نگرانی ندارد. بدن در دفع گاز اضافی، چه با آروغ زدن و چه با باد شکم، مهارت دارد. مصرف یک داروی ضد نفخ بدون نسخه حاوی ماده موثر سایمیتیکون است به کاهش موارد شدیدتر کمک کند. سایمیتیکون حباب های گاز را می شکند.

نفخ ناشی از اعصاب حساس

یکی دیگر از علل احتمالی احساس نفخ واکنش غیرطبیعی بدن به گاز طبیعی در بدن است.

همه ما در طول روز مقداری گاز جمع می کنیم، حتی وقتی غذا نمی خوریم. در پاسخ به این تجمع گاز به طور معمول، دیافراگم ما بالا می رود و دیواره شکم ما به عنوان یک رفلکس طبیعی سفت می شود و شکل شکم ما را حفظ می کند. با این حال، در برخی موارد، این رفلکس دچار نقص می شود و عکس آن اتفاق می افتد - دیافراگم صاف می شود در حالی که دیواره شکم شل می شود. نتیجه این است که حتی مقدار طبیعی گاز می تواند باعث تورم شکم شود.

این رفلکس غیرطبیعی در افرادی که سیستم عصبی حساسی دارند، به ویژه افرادی که با «سندرم روده تحریک پذیر» درگیر هستند، شایع تر است.

مراقب آنچه می خورید باشید

اگر از نفخ مکرر رنج می برید، معمولاً ناشی از غذا است. اما لزوماً مشکل چیزی نیست که می خورید: مشکل نحوه واکنش بدن شماست. به عنوان مثال، بسیاری از افراد در هضم قندها در دسته های خاصی که در مجموع FODMAP (الیگوساکاریده، دی ساکاریدها، مونوساکاریدها و پلی اول های قابل تخمیر) نامیده می شوند، مشکل دارند.

نمونه هایی از غذاهای سرشار از FODMAP شامل گندم، چاودار، پیاز، سیر، حبوبات (نخود، عدس، لوبیا)، عسل، پسته، بادام هندی، برخی میوه ها، مارچوبه و کنگر فرنگی است. غذاها یا نوشیدنی های حاوی فروکتوز یا شیرین کننده های مصنوعی نیز حاوی FODMAP هستند.

این قندها به راحتی هضم نمی شوند، که باعث افزایش تخمیر توسط باکتری های روده و ایجاد گاز بیشتر می شود. البته شواهد زیادی وجود ندارد که نشان دهد با افزایش سن ما قندهای FODMAP را کمتر تحمل می کنیم.

یکی گروه دیگر از قندهای FODMAP که هضم آنها مشکل است، قند لاکتوز موجود در لبنیات است. افرادی که دچار عدم تحمل لاکتوز هستند، به مقدار کافی آنزیم لاکتاز که قند لااکتوز را تجزیه می کند، تولید نمی کنند.

مصرف غذاهای پرچرب همچنین می تواند منجر به نفخ شود، زیرا چربی باعث کند شدن تخلیه معده می شود.

بالاخره نفخ بیش از حد می تواند ناشی از یبوست مزمن باشد که با کمتر از سه بار اجابت مزاج در هفته، داشتن مدفوع سفت یا خشک، نیاز به زور زدن برای اجابت مزاج و احساس تخلیه ناقص مدفوع تعریف می شود. مصرف مکمل های حاوی فیبر یا مصرف گاه به گاه ملین های می تواند به درمان یبوست کمک کند.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین