کشف شگفت انگیز دانشمندان: انسان ها با این حیوان مثل هم می خندند - خنده فقط مخصوص انسان نیست

به گزارش سرویس اجتماعی خبر ناب به نقل از همشهری - یورونیوز، یافته های جدید زیست شناسان و پژوهشگران رفتارشناسی حیوانات نشان می دهد که ما و پسرعموهای تکاملی مان، یعنی شامپانزده ها، گوریل ها و اورانگوتان ها، نه تنها در ساختار ژنتیکی، بلکه در یک ویژگی بسیار انسانی دیگر نیز شریک هستیم: «قهقهه زدن».

تحقیقات اخیر بر روی فرکانس های صوتی و پاسخ های فیزیولوژیکی نخستین پایان نشان می دهد که ریشه های تکاملی خنده در انسان به میلیون ها سال پیش و به جد مشترک ما و بزرگ جثه ترین میمون های جهان بازمی گردد.

این کشف جدید، نگاه ما را به پدیده خنده از یک ابزار صرفا اجتماعی و انسانی، به یک میراث باستانی تکاملی تغییر می دهد.

راز خنده های مشترک؛ وقتی اورانگوتان ها غش وضعف می روند

پژوهشگران برای درک این شباهت، صداهای ضبط شده ناشی از قلقلک دادن نوزادان انسان و بچه میمون ها را مورد تجزیه و تحلیل آکوستیک قرار دادند.

نتایج شگفت انگیز بود؛ فرکانس صوتی، تغییرات آوایی و حتی مکث های بین خنده ها در شامپانزده ها و بونوبوها بیشترین شباهت را به خنده نوزاد انسان دارد.

گوریل ها و اورانگوتان ها نیز در رتبه های بعدی قرار دارند. تفاوت اصلی در نحوه نفس گیری است؛ انسان ها معمولا هنگام بازدم می خندند، در حالی که شمپانزده ها هم در دم و هم در بازدم صدای خنده تولید می کنند که بیشتر شبیه به نفس نفس زدن تند به نظر می رسد.

با این حال، کارکرد مغزی و پالس های شادی در هر دو گونه کاملا همسان است.

خنده؛ ابزاری برای بقا و پیوندهای اجتماعی
در دنیای وحش، خنده صرفا یک واکنش به شوخی نیست. برای کپی های بزرگ، درست مانند انسان، خنده یک مکانیسم حیاتی برای مدیریت روابط اجتماعی است.

وقتی دو شمپانزده جوان به شوخی با هم کشتی می گیرند، گاز گرفتن های کوچک یا ضربات سهمگین می تواند به سرعت به یک جنگ واقعی تبدیل شود. در این میان، صدای خنده به طرف مقابل سیگنال می دهد که: «این فقط یک بازی است، نترس!».

این کار همچنین موجب تقویت انسجام گروهی می شود. خندیدن به برقراری صلح در گروه و کاهش تنش ها پس از یک نزاع کمک می کند.

این شباهت رفتاری ثابت می کند که ساختار احساسی ما چقدر به حیات وحش گره خورده است.

واقعیت پشت پرده؛ فراتر از یک شباهت خنده دار
اگرچه تماشای خندیدن یک اورانگوتان در ویدئوهای فضای مجازی بسیار سرگرم کننده و جذاب است، اما این یافته ها پیام عمیق تری برای دانشمندان دارد.

فهم این نکته که حیوانات نیز دارای ساختارهای پیچیده احساسی، بیولوژیکی و زبانی برای ابراز شادی هستند، مسئولیت انسان را در قبال حفظ زیستگاه های این گونه های در معرض انقراض سنگین تر می کند.

شکار غیرقانونی، تخریب جنگل های استوایی و اسارت در شرایط نامناسب باغ وحش ها، امروز بزرگ ترین تهدید برای این «هم خندان» ما در طبیعت است.

شاید زمان آن رسیده باشد که با شنیدن صدای خنده آن ها، به جای نگاهی گذرا، پیوند عمیق تر و انسانی تری با جهان حیات وحش برقرار کنیم.

این خبر توسط سایت همشهری آنلاین منتشر شده و خبر ناب صرفا آن را به اشتراک گذاشته است.

منبع : همشهری آنلاین